έ

Ποτέ δεν πυροβολούν στα πόδια.Το μυαλό είν΄ ο στόχος.

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

Δάσκαλοι της Ρεπούση

Συχνά πυκνά προκύπτει τό φελές ρώτημα στήν μακάρια χώρα μας γιά τό πς καί δέν γνωρίζουν τήν λληνική στορία ο νεότερες γενιές.Πέρα πό τίς λλες παντήσεις,πού ναφέρονται στό πνεμα τς ποχς μας καί σέ γενικς σχύοντες παράγοντες,θα πι-χειρήσουμε νά δώσουμε δ καί μία κόμη:
τήν προδοσία τν λλήνων στορικν.
Πρίν λίγο καιρό λοιπόν δέχθηκα τό ρώτημα νέου νθρώπου πού ψαχνε νά διαβάσει μια συνοπτική στορία τς σύγχρονης λλάδας: πάρχει κάποια κατάλληλη κδοση; Δεν ταν πρώτη φορά πού γινα ποδέκτης το ρωτήματος καί προσπάθησα νά ψάξω τήν γο-ρά,μέσ φίλου βιβλιοπώλη στήν θήνα. πάντηση ταν πώς στή μορφή πού θελα πρχε μόνο το «κσυγχρονιστ» Β. Κρεμμυδ μέ τίς «γνωστές» πόψεις.Επα λοιπόν νά προμηθευτ τήν κδοση γιά νά δ περί τίνος πρόκειται - «πόση δεοληψία μπορε νά χωρέσει σέ 180 σελίδες γιά 200 χρόνια;»,σκέφτηκα. «πειρη», ταν πάντηση πού πρα μέ τήν νάγνωση δη πό την εσαγωγική «εδοποίηση» το συγγραφέα πού προειδοποιε γιά τή «ματιά το στορικο στην λη».
λο τό βιβλίο διαρρέεται πό μία οκονομίστικη ντίληψη μαρξικς προέλευσης, κάτι πού δέν θά νοχλοσε ν περιοριζόταν σε λογικά πλαίσια.Ταυτόχρονα μως γίνεται μία μπαθής πολεμική κατά τς θνικς πραγμα-τικότητας, κατά τς ρθόδοξης κκλησίας καί κατά τς Ρωσίας. κενοι πού κυρίως μένουν στό πυρόβλητο εναι ο γγλοι καί ο Τορκοι.
Πρτα πρτα σέ μιά στορία το λληνικο κράτους, τό 1/8 το βιβλίου φιερώνεται στά ...προεπαναστατικά χρόνια. Γιατί; Μά γιατί πρέπει νά ποδοθε δρυσή του ΜΟΝΟ σέ οκονομικούς καί ερωπαϊκούς παράγοντες. Διαφωτισμός, πού «εχε καλή   ποδοχή στήν πλειονότητα τν λλήνων   διανοουμένων (...) τόν πολέμησε μως με φανατισμό τό Πατριαρχεο» (σ. 19) καί ἡ Γαλλική πανάσταση πού δήγησε στη γένεση τς θνικς συνείδησης τν λλήνων (σ. 27)! Τό γεγονός τι τόσοι πιφανες λληνες διανοούμενοι ταν κληρικοί καίχ τι θνογένεση τν λλήνων μαρτυρεται πολλαπλς τουλάχιστον 600 χρόνια πρίν δεν σκοτίζει τόν συγγραφέα. Β.Κ. πίσης δέν χει πουθενά οτε μία λέξη γιά τίς συνθκες ζως τν πόδουλων λλήνων,μία μομφή για τήν βάρβαρη Ατοκρατορία τν θωμανν (κόμα καί ο σφαγές τς Χίου παρακάτω - σ. 53 - μπαίνουν σέ ...εσαγωγικά!). Προφανς θεωρε τήν πιρροή το Βολταίρου στή Γραβιά σχυρότερο κίνητρο γιά πανάσταση πό το παιδομάζωμα...
σον φορ τήν κήρυξη τς πανάστασης,κολουθε τή γνωστή τακτική «πονόμευσης τν θνικν μύθων» δηλαδή τς συσκότισης τς λήθειας. Γράφει Β.Κ.: «σύμφωνα με τό σχέδιο τς Φιλικς ταιρείας, στίς 23 Μαρτίου 1821 ...» (σ. 35, παρόμοια ναφορά στή σ. 37). Εναι τό γνωστό κόμπλεξ τν θνομηδενιστν πού γνοον τίς στορικές πηγές γιά τήν 25η Μαρτίου πού εχε ριστε πό τή Φιλική ταιρεία γιά τόν σηκωμό. Πς νά χωνέψουν τι λοι ο πρωταγωνιστές τς θνεγερσίας ταύτισαν (καί μαρτυρον!) την παρχή τς δράσης τους μέ μιά θρησκευτική ορτή; Προδίδει λοιπόν κι Β.Κ. τήν λήθεια καί τό ργο το στορικο καί ξεφτιλίζεται στα μάτια κάθε παρκος ναγνώστη, γιά νά μη δεχτε τό πολύτως ποδεδειγμένο!
Πμε παρακάτω. Τί πέτυχε πανάσταση; ντιγράφω: ≪Τό ρώτημα εναι ν  πανάσταση μπόρεσε νά δώσει λύση σέ ατά τά δύο πιεστικά προβλήματα το νότιου πόδουλου λληνισμο. πάντηση εναι καταφατική. Καί τά νενεργά κεφάλαια πορρόφησε καί τήν νεργία≫ (σ. 36)!!! Ατά ταν τά πιεστικά προβλήματα πρίν τό 1821!
Παραπέρα σειρά παίρνει Κ. Παπαρηγόπουλος «πού πιχείρησε νά παρεμβάλει τη βυζαντινή περίοδο ς κομμάτι τς λληνικς στορίας, γιά νά ποδείξει τή συνέχεια το θνους (...), πρόκειται γιά τήν στορία το δεαλισμο, τν δεολογημάτων, τς περιφρόνησης τς στορικς λήθειας» (σ. 71)! Φυσικά δέν το ξεφεύγει «Μεγάλη δέα» πού τήν διακρίνει στήν λυτρωτική της κδοχή (τήν ποία πηρετον ποίηση καί κκλησία) καί στήν «λλη»: ≪μόνο μέσ τς νάπτυξης καί τς διπλωματικς δο θά πιτύγχανε χώρα τή διεύρυνση τν συνόρων της, χι μέ αχές πολέμου≫ (σ. 72).
πανέρχεται πάλι στούς «θνικούς μύθους» (Κρυφό Σχολειό, γία Λαύρα...) καί πιτίθεται κατά το Καποδίστρια, το Γρηγορίου το Ε΄,το Ρήγα Φεραίου, δίνοντας καί ...μαθήματα στοριογραφίας! Θράσος;
ξυμνε πί μακρόν τόν Χ. Τρικούπη λλά ποσιωπ πλήρως (!) τήν πτώχευση το 1893.Τήν γγλική κηδεμονία δέν τήν εδε, μήτε τήν πάντησε, οτε λέξη. πέκταση το κράτους στά χρόνια το Βενιζέλου δείχνει μπεριαλιστική φο οδόλως ναφέρεται πόδουλος λληνισμός (πού ταν καί περισσότερος πό τόν λεύθερο). Θετικές νύξεις γιά τόν τεκτονισμό, ερωνικές κφράσεις γιά τόν «προαιώνιο θνικό χθρό» μας (σ. 92),λλά οτε μία μομφή γιά τό γενοκτονικό Κομιττο τν Νεότουρκων. Σέ μιάμιση σελίδα - ξεπέτα Μικρασιατική Καταστροφή,σο καί ...γιογραφία το Σημίτη (!), ν σέ δυό παραγράφους ξεμπερδεύει καί μέ το πος το ‘40. Πς ξηγε τόν «δυσερμήνευτο» νθουσιασμό τν τότε λλήνων; Μέ την   νάγκη το λαο νά πελευθερωθε πό   ποικίλες πιέσεις, πολεμικές καί δεολογικές≫ (σ. 124)! Φιλοπατρία καί περηφάνεια πάντως δέν παίζουν...
Ποιός ταν ρόλος τν γγλων στά Δεκεμβριανά το ‘44; Εχαν μιά ...«δέξια πιμονή στίς πόψεις τους» (σ. 140)!!! Τά Σεπτεμβριανά το ‘55 πού διέλυσαν τον λληνισμό στήν Πόλη τά καναν «θνικιστικά  στοιχεα» (Τορκοι; μπά...)
Ατό εναι τό πόσταγμα τς σοφίας τν 90 χρόνων νός φιρμάτου καθηγητ στορίας στή σημερινή λλάδα - διακρίνετε μήπως τήν γραμμή παραγωγς πιστημόνων τύπου «Ρεπούση»; Δέν μιλμε πιά γιά προκρούστειες τακτικές δεολογικές προτιμή- σεις,αλλά για συνειδητή προδοσία τς στορικς πιστήμης.
ταν ψάχνεις μέ τό κερί νά βρες ναν στορικό ξω πό τήν πεμπτοφαλαγγίτικη μόδα τς πατριδοφαγίας καί τς πολιτικς ρθότητας, περιμένουμε νά χει στορική συνείδηση καί μόρφωση νέα γενιά τν λλήνων; Πο νά στραφε πολίτης, ποιόν νά πιστέψει, ταν λος καθεστωτικός λόγος προβάλλει ΜΟΝΟ τά «πομυθοποιητικά» και «ποδομητικά» περιττώματα; Κάνουμε κκληση στόν Γιργο Καραμπελιά,νά καλύψει (καί) ατό τό μεζον κδοτικό κενό, καταλληλότερο πρόσωπο δέν πάρχει.

ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗΣ,φ. 398,σελ. 9.

1 σχόλιο:

  1. Ο συγκεκριμένος μοντέρνος ιστορικός εφάρμοζε ως πανεπιστημιακός δάσκαλος υποχρεωτικού μαθήματος κατά τη εξέταση του μαθήματός του στη Φιλοσοφική Σχολή του Παν/μίου Κρήτης την άκρως¨ σύγχρονη¨ παιδαγωγικά μέθοδο της άκρας απομνημόνευσης των τόσο αγαπημένων του ποσοστών και οικονομικών μεγεθών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλώ,τα σχόλια να σχετίζονται με την ανάρτηση και να είναι ευπρεπή.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.