Η άγνωστη ελληνική ταινία για τα πάθη του Χριστού.

 

Η άγνωστη ελληνική ταινία για τα πάθη του Χριστού.

Όταν ο ελληνικός κινηματογράφος έκανε τα πρώτα του δειλά βήματα στα μέσα της δεκαετίας του 1910, μπορεί να μη διέθετε ικανά τεχνικά μέσα, τα οποία άλλωστε θ' αργούσε πολύ ν' αποκτήσει, ωστόσο οι ιδέες των πρώτων κινηματογραφιστών ήταν αρκετά μεγαλεπήβολες. Έτσι, μια από τις πρώτες ταινίες μεγάλου μήκους, που γυρίστηκε το 1916, φιλοδοξούσε να αναπαραστήσει τα πάθη του Χριστού υπό τον τίτλο "Ο ανήφορος του Γολγοθά".
Για την τύχη της ταινίας, αν δηλαδή προβλήθηκε στις αίθουσες ή αν ολοκληρώθηκαν καν τα γυρίσματα της, γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν σώζεται κάποια κόπια, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες ταινίες της προπολεμικής περιόδου, οι οποίες καταστράφηκαν. Ωστόσο, έχουμε αρκετές πληροφορίες για τα.. γυρίσματα, τα οποία προκάλεσαν έκτροπα και κωμικοτραγικά μπερδέματα με την αστυνομία.
Η ταινία "Ο ανήφορος του Γολγοθά" ήταν μια παραγωγή της εταιρίας "Άστυ Φιλμ", ενώ το σενάριο και η σκηνοθεσία ήταν του δημοσιογράφου Δήμου Βρατσάνου. Σύμφωνα με το σενάριο, μια γυναίκα που σπούδαζε σε μοναστήρι των Κυκλάδων, είδε σε όραμα τα πάθη του Χριστού και με αυτήν την αφορμή γινόταν η εξιστόρηση του θείου δράματος.
Συμμετείχαν οι ηθοποιοί Γιώργος Πλούτης (στο ρόλο του Ιησού), Άρης Μαλιαγρός (Φαρισαίος), ένας ηθοποιός με το επώνυμο Ιωαννίδης, το μικρό του οποίο ήταν είτε Κώστας είτε Γιάννης είτε Ιάσων(!), Περικλής Πλεμενίδης (ή Ποιμενίδης), Μαρίκα Φιλιππίδου (στο ρόλο της Μαρίας), Φωτεινή Λούη, Χριστίνα Καλογερίκου, Θανάσης Μαρίκος, Σίμων Κυρηναίος, ενώ ο Μάνος Φιλιππίδης, πρωταγωνιστής του Μουσικού Θεάτρου, υποδυόταν τον Πόντιο Πιλάτο.
Οι πληροφορίες για την τύχη της ταινίας είναι πολλές και αντιφατικές. Οι περισσότερες πηγές υποστηρίζουν ότι τα γυρίσματα της ταινίας δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, ούτε και προβλήθηκε ποτέ στη μεγάλη οθόνη. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, τα γυρίσματα ναι μεν δεν ολοκληρώθηκαν, ωστόσο αργότερα το υπάρχον υλικό μονταρίστηκε και προβλήθηκε με τον τίτλο "Τα Πάθη του Χριστού".
Τέλος, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας "Εμπρός" της 05.04.1969, που έφερε την υπογραφή του Αρτέμη Μάτσα και στηριζόταν σε πληροφορίες που είχε δώσει παλιότερα ο πρωταγωνιστής της ταινίας, Γιώργος Πλούτης, η ταινία όχι απλά ολοκληρώθηκε, αλλά μάλιστα η "μεγάλη πρεμιέρα" δόθηκε "με εξαιρετική λαμπρότητα στο Πάνθεον και στο θερινό κινηματογράφο του Ζαχαράτου, συνεκέντρωσε όλη την καλή κοινωνία και θεωρήθηκε το κοσμικώτερο καλλιτεχνικό γεγονός της εποχής. Το αποτέλεσμα - παρ' όλο που οι εφημερίδες είχαν απασχοληθή εκτενώς με τα διάφορα επεισόδια του γυρίσματος - ήταν πολύ ικανοποιητικά και οι εισπράξεις εξαιρετικές".
Ωστόσο, οι πληροφορίες που είχαν δημοσιευτεί από την εφημερίδα το 1969 δεν επιβεβαιώνονται από καμία άλλη πηγή, ούτε καν από το αρχείο των εφημερίδων της εποχής, στις οποίες δεν υπάρχει καμία ιδιαίτερη πληροφορία για την ταινία.
Αυτό στο οποίο συγκλίνουν όλες οι πηγές είναι τα επεισόδια που συνέβησαν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και ειδικότερα, όταν γυριζόταν η σκηνή της ανάβασης στο Γολγοθά. Ως "Γολγοθάς" είχε επιλεγεί ο λόφος της Δεξαμενής στα Άνω Πετράλωνα, στην περιοχή των παλαιών Σφαγείων. Σύμφωνα με το βιβλίο "Πετράλωνα, μια συνοικία Άνω - Κάτω" των Μάρως Βουγιούκα και Βασίλη Μεγαρίδη (εκδόσεις Φιλιππότη), όταν ξεκίνησε η κουστωδία με τον Πλούτη/Χριστό να κουβαλάει στους ώμους του τον Σταυρό και να συνοδεύεται από κομπάρσους που υποδύονταν τους Ρωμαίους στρατιώτες και το λοιπό πλήθος, διάφοροι παριστάμενοι "περίεργοι", που παρακολουθούσαν το γύρισμα και δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι επρόκειτο για ταινία, διέδωσαν την είδηση ότι "Ξανασταυρώνουν το Χριστό!" και επακολούθησε σύρραξη, που οδήγησε σε διακοπή των γυρισμάτων - οριστική σύμφωνα με τους συγγραφείς. Διαβάζουμε:
"Οι πετρομαχητές των Πετραλώνων συγκεντρώθηκαν αμέσως στο λόφο εφοδια­σμένοι με "πυρομαχικά" όχι μόνο πέτρες, αλλά και ξύλα, σίδερα, ακόμα και υπολείμματα από τα παρακείμενα σφαγεία της Αθήνας και άρχισαν να εκσφενδονίζουν τα εφόδιά τους επάνω στην κουστωδία. Το τι έγινε είναι δύσκολο να περιγρα­φεί: Αλλόφρονες ο σκηνοθέτης, ο οπερατέρ και οι ηθοποιοί το έβαλαν στα πόδια, ενώ τα μουλάρια, που έμειναν χωρίς αναβάτη, όρμησαν αφηνιασμένα προς κάθε κατεύθυνση, σκορπίζο­ντας τον πανικό, κάτω από τον καταιγισμό από πέτρες που δεν έλεγε να σταματήσει".
Στο αφιέρωμα της εφημερίδας "Εμπρός" τον Απρίλιο του 1969, τα επεισόδια περιγράφονται με ιλαρότητα, ότι ξεκίνησαν από "πιτσιρίκους και διάφορους τύπους που παρακολουθούσαν του θέαμα" αρχίζοντας έναν "αμείλικτο πετροπόλεμο", στον οποίο μάλιστα συμμετείχαν και οι ηθοποιοί "εφαρμόζοντας το "τα του Καίσαρος τω Καίσαρι" με όλη τη σημασία της φράσεως". Και συνεχίζει η περιγραφή της εφημερίδας:
"Το πανδαιμόνιο έγινε μεγαλύτερο όταν τα άλογα που συμμετείχαν στην πομπή, άρχισαν να αφηνιάζουν. Οι αξιωματικοί που τα ίππευαν καθώς και οι... πραιτωριανοί, μάταια προσπάθησαν να τα συγκρατήσουν. Έτσι, με τους παράξενους αναβάτες τους, που έτρεμαν κυριολεκτικά, έφτασαν στις... Τζιτζιφιές. Η συνέχεια είναι πολύ πρωτότυπη και δύσκολα μπορεί να την συλλάβει η ανθρώπινη φαντασία. Η Αστυνομία βλέποντας τους παράξενους καβαλλάρηδες, τους επέρασε για τρελλούς... Ώρες κράτησε η ανάκριση. Όταν αφέθηκαν ελεύθεροι, επέστρεψαν πάλι στον τόπο του γυρίσματος - του.. μαρτυρίου θα έπρεπε να γράψουμε καλύτερα - για να συνεχίσουν την εργασία τους".
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, που υποστήριζε ότι ήταν βασισμένο σε αφήγηση του πρωταγωνιστή, όμως δεν επαληθεύεται από άλλη πηγή, το ίδιο βράδυ συνεχίστηκαν τα γυρίσματα, όμως οι σκηνές βγήκαν "κατάμαυρες", κάτι που πεισμάτωσε τους συντελεστές συνεχίζοντας και τις επόμενες μέρες, με την παρουσία πολλών περίεργων θεατών, οι αντιδράσεις των οποίων ήταν ποικίλες.
Επίσης, άλλα ενδιαφέροντα παραλειπόμενα από το ρεπορτάζ του "Εμπρός" ήταν το μεθύσι των ηθοποιών, οι οποίοι θέλοντας να γιορτάσουν λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα κάθισαν σ' ένα ταβερνάκι πίνοντας το ένα ποτηράκι μετά το άλλο, αλλά και η τρομακτική ζέστη που επικρατούσε κατά την ώρα των γυρισμάτων, με αποτέλεσμα να λιώνει το πρόχειρο μακιγιάζ στο πρόσωπο του Πλούτη, την ώρα που ανέβαζε (με τη βοήθεια κομπάρσων) τον "Σταυρό" βάρους 50 οκάδων στο "Γολγοθά", δηλαδή στο λόφο της Δεξαμενής.
Ανεξάρτητα από το αν όντως ολοκληρώθηκαν ή όχι τα γυρίσματα της ταινίας ή αν προβλήθηκε τελικά στους κινηματογράφους, το μόνο σίγουρο είναι ότι "Ο ανήφορος του Γολγοθά ήταν η πιο σουρεαλιστική ταινία, που έχει γυριστεί ποτέ για τα Πάθη του Ιησού.

Γιάννης Βασ. Πέππας, Παύλος Σιδηρόπουλος (2003)

Ένα απ΄ τα πρώτα βιβλία μου,γραμμένο με πολύ συναί-σθημα κι έντονο το προσωπικό βίωμα. 

Κάντε λήψη πατώντας εδώ

Γιάννης Βασ. Πέππας

Κατασκευάζοντας την νέα Εθνική Οδό,1963

 

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη κάπου στο 1963,στα έργα κατασκευής της νέας Εθνικής Οδού,στο ύψος της Μαλακάσας.Ως τότε,η σύνδεση με Λαμία-Θεσσαλο-νίκη γινόταν με δρόμο μέσω Μάνδρας-Βιλλίων-Ερυθρών-Θηβών (η λεγόμενη πα-λαιά Εθνική Οδός).Η νέα χάραξη έλαβε την αρίθμησή της το 1963.Είχε μήκος 605 χλμ. Αντικαταταστάθηκε σε μεγάλο ποσοστό από τον Αυτοκινητόδρομο 1,μια και ήταν ο κυριότερος οδικός άξονας της Ελλάδας μέχρι την δημιουργία του,οπότε και πολλά τμήματα αντικαταστάθηκαν ή παρακάμφθηκαν.Τμήματά της χρησιμοποι-ούνται ακόμα και σήμερα,για την εξυπηρέτηση της τοπικής κυκλοφορίας.Η αρχική διαδρομή,σύμφωνα με την υπουργική απόφαση του 1963 Περί αριθμήσεως των Εθνικών Οδών,ήταν η εξής: Αθήνα,Δεκέλεια (Τατόι),Σφενδάλη (Μαλακάσα),Μαρ-τίνο,Αταλάντη,Καμένα Βούρλα,Θερμοπύλες, Λαμία,Στυλίδα,Αλμυρός,Βελεστίνο, Λάρισα,Κατερίνη,Αλεξάνδρεια,Χαλκηδόνα,Γέφυρα και Πολύκαστρο,καταλήγοντας στους Ευζώνους και τα σύνορα με τα Σκόπια.

Στην κατασκευή του τμήματος περί την Μαλακάσα εργάστηκε και ο πατέρας μου,Βασίλης Κων. Πέππας,38 ετών τότε.Σηκωνόταν αχάραγα και κάλυπτε την α-πόσταση ως την Μαλακάσα (περίπου 12 χλμ.) με τα πόδια.Το απόγευμα,όταν σχό-λαγε,πάλι με τα πόδια επέστρεφε στον Βαρνάβα,στο σπίτι του και την οικογένειά του.Αυτοκίνητα δεν υπήρχαν τότε στο χωριό,κάποια χρόνια αργότερα γύρισαν 2-3 μετανάστες απ΄ την Γερμανία κι έφεραν τις πρώτες κούρσες.Ο ένας μάλιστα,ο Βαγ-γέλης Αποστόλου,την έκανε ταξί κι εργάστηκε ως την σύνταξή του ως ταξιτζής στο χωριό.Όταν έβγαλα το Δημοτικό (1973) υπήρχαν μόλις 4 κούρσες στον Βαρνάβα. Κάπου από τότε άρχισε ο κόσμος να αποκτά αγροτικά αυτοκίνητα.Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες βελτιώνονταν με ραγδαίο ρυθμό.Στην αρχή,το γεγονός ήταν είδηση: "ο τάδε πήρε αγροτικό!" Σύντομα,όμως,έφτασε κάθε νοικοκυριό να έχει το αγροτικό του,πάντα Ιαπωνικά: Datsun, Toyota, Nissan.

Ούτε συγκοινωνία υπήρχε τότε,πρωινή ώρα.Αργότερα μπήκε δρομολόγιο λεωφορεί-ου στις 5 το πρωί για να εξυπηρετείται η πολυπληθής εργατική τάξη του χωριού.Το θλιβερό και εξοργιστικό είναι ότι σήμερα (Μάιος 2022) ο Βαρνάβας δεν έχει καμμία συγκοινωνία,κανένα ΚΤΕΛ! Τίποτα...

Ήταν δύσκολα τα χρόνια τότε.Δεν το λέω μόνο για τον πατέρα μου.Για όλους ή-ταν.Το μόνο όπλο τους,τα χέρια τους,Μα τράβηξαν μπροστά,αγόγγυστα,με 100 λέ-ξεις αρβανίτικες,500 ελληνικές και βαθιά πίστη στον θεό και τον άνθρωπο.Κι έ-καναν το χέρσο γόνιμο και το σκοτάδι φως!

Στη φωτογραφία εικονίζονται κάποιοι εργάτες,δυο ηλικιωμένοι με μαγκούρες/γκλί-τσες,που πρέπει να ΄σαν τσοπάνηδες της περιοχής (γι΄ αυτό και τα σκυλιά) και πε-ριέργως και δύο χωροφύλακες.Υποθέτω ότι βρίσκονταν εκεί για τη διαφύλαξη όχι μόνο των εργαλείων,οχημάτων,μέσων του εργοταξίου,αλλά και των υλικών (άμμος, χαλίκι,πίσσα).Παλιότερα,όταν υπηρετούσα σε Λύκειο της Βοιωτίας,κοντά στον Κο-ρινθιακό,μου είχαν πει οι ντόπιοι ότι στα έργα του Μόρνου,για την υδροδότηση της Αθήνας,οι κάτοικοι των χωριών γύρω απ΄ αυτό το μεγάλο μακράς απόστασης έργο (απ΄ την Φωκίδα στην Αθήνα) έκλεβαν ασύστολα ό,τι δεν φυλασσόταν για να φτιά-ξουν σπίτια,αποθήκες,μαντριά κ.λπ.,λόγω της επικρατούσας ανέχειας και δυσκολί-ας.Ανάλογες καταστάσεις,φαίνεται,επέβαλαν αστυνομική παρουσία και στα έργα διάνοιξης της Εθνικής Οδού το 1963.

Γιάννης Βασ. Πέππας, Φιλόλογος - Συγγραφέας

Ενθύμιον Πόρου 1947

 

Πρόκειται για φωτογραφία που είχε στείλει ο πατέρας μου, Βασίλης Κων. Πέππας (1925-2007),ταχυδρομικά απ΄ τον Πόρο,όπου είχε καταταγεί ως ναύτης κι υπηρέτησε το πρώτο μέρος της θητείας του.

Στην πίσω πλευρά της φωτογραφίας γράφεται: 
Κ΄ Ενθύμιον Πόρου
Εν Πόρω τοι 5/3/47
Βασίλειος Πέππας
σήμερον όπου σας γράφω σας γράφω σχετικά για τον Πόρο  αυτή η φοτογραφία έχει το προγηναστίριον που μας εκπεδέβουν  Τα Μεγάλα οικήματα είναι το Προγυμναστήριον

Νοσταλγούσε πάντα τον Πόρο ο πατέρας. Ήθελε να τον ξαναδεί. Αυτό έγινε 50 χρόνια μετά. Πήγαμε την ημέρα των Φώτων (6 Γενάρη) του 1997 (ή 1998) μια ολοήμερη εκδρομή.

Γιάννης Βασ. Πέππας, Φιλόλογος

Ελένη Παπαδάκη

 

Παπαδάκη, Ελένη^. από τις σημα­ντικότερες ηθοποιούς του ελληνικού Θεάτρου (ΑΘήνα, 1908-1944). Εκτός από το εξαιρετικό υποκριτικό της τα­λέντο και την δεξιοτεχνία στην χρήση των εκφραστικών της μέσων, διακρι­νόταν για την μουσική της καλλιέρ­γεια (είχε σπουδάσει μουσική, πιάνο και τραγούδι), την κλασική της παι­δεία (γνώριζε θαυμάσια την αρχαία ελληνική γλώσσα) και την βαθύτατη πνευματικότητά της. O Στρατής Μυ­ριβήλης, αναφερόμενος στην ερμη­νεία της, έγραφε: «Ένας τυφλός, ακούγοντας την Ελένη Παπαδάκη,θα βλέπει ασφαλώς τα χρώματα και τα σχήματα».

Σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο και πρωτοεμφανίστηκε στο Θέατρο Τέ­χνης του Σπύρου Μελά όπου διέπρεψε στον ρόλο τής Ερσίλια στο Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα, του Πιραντέλο και της Ηρωδιάδας στο έργο Σαλώμη του Όσκαρ Γουάιλντ. Κατό­πιν συνεργάστηκε με διάφορους θιά­σους (μεταξύ των οποίων του θιάσου «των Νέων», της Κυβέλης, της Κοτο­πούλη, του Βεάκη κ.ά.) με τους οποί­ους ερμήνευσε μια μεγάλη ποικιλία ρόλων κάθε θεατρικού είδους, από το ψυχολογικό δράμα ως την επιθεώρη­ση. Προσελήφθη στον θίασο του Εθνικού Θεάτρου με την ίδρυσή του και ερμήνευσε μεγάλους ρόλους του κλασικού δραματολογίου, του νεώτε­ρου ελληνικού και ξένου θεάτρου. Σημαντική στάθηκε η συμβολή της στην αναβίωση του αρχαίου δράμα­τος. Υποδύθηκε την Κλυταιμνήστρα (με την Κατίνα Παξινού στον επώνυμο ρόλο) στην ιστορική παράσταση της Ηλέκτρας του Σοφοκλέους, σε σκη­νοθεσία Δ. Ροντήρη, στο Ηρώδειο το 1936 και στην Επίδαυρο το 1938. Κατά την διάρκεια της Κατοχής πρωταγω­νίστησε στις παραστάσεις της Ιφιγε­νείας εν Ταύροις (σκηνοθεσία T. Μουζενίδη, 1941) και της Εκάβης (σκηνοθεσία Σ. Καραντινού, 1943­-1944) που ανέβηκαν στην αίθουσα του Εθνικού Θεάτρου. Η ερμηνεία της ως Εκάβης συγκλόνισε το κοινό με την ένταση του πάθους. Η Έλσα Βεργή έλεγε αργότερα ότι «Η Εκάβη της Παπαδάκη ήταν το σύμβολο μιας ολόκληρης φυλής στο πρόσωπο μιας μάνας», ενώ για την παράσταση αυτή ο Άγγελος Σικελιανός έγραψε ένα σημαντικό άρθρο στο Ελεύθερο Βήμα (30 Δεκεμβρίου 1943).

Η Παπαδάκη δολοφονήθηκε τον Δεκέμβριο του 1944 από μέλη του ΕΛΑΣ, τα οποία λίγο αργότερα κατα­δικάστηκαν και εκτελέστηκαν με από­φαση έκτακτου στρατοδικείου του ΕΛΑΣ. 

ΠΑΠΥΡΟΣ

Για την Ελένη Παπαδάκη δες και εδώ

Νίκος Γκατζογιάννης, Ελένη

Ο Νίκος Γκατζογιάννης γεννήθηκε το 1939 στον Λιά (πρώην "Λειάς"),χωριό του δήμου Φιλιατών Θεσπρωτίας και το 1949 διέφυγε στις ΗΠΑ με τις τρεις αδελφές του, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Η μητέρα του Ελένη Γκατζογιάννη εκτελέστηκε από δικαστήριο του ΔΣΕ αφού κατηγορήθηκε για την οργάνωση φυγάδευσης των τεσσάρων παιδιών της και συγγενών της,ενάντια στη τότε πολιτική του ΔΣΕ.
Σπούδασε με υποτροφία στη Σχολή Δημόσιας Επικοινωνίας του πανεπιστημίου της Βοστόνης. Το 1964 πήρε μεταπτυχιακό τίτλο από το πανεπιστήμιο Κολούμπια και ξεκίνησε τη δημοσιογραφια από το πρακτορείο Associated Press και τις εφημερίδες The Boston Herald Traveller, The Wall Street Journal και The New York Times.Έγραψε τρία βιβλία για το οργανωμένο έγκλημα και δύο μυθιστορήματα. Του απονεμήθηκαν τα βραβεία Hearst, Page One Award της Newspaper Guild και Sigma Delta Chi.  Το 1983 έγραψε βιβλίο για τα γεγονότα της εκτέλεσης της μητέρας του με τον τίτλο "Ελένη". Το βιβλίο έτυχε διεθνούς αναγνώρισης, όμως στην Ελλάδα συνάντησε σκληρές αντιδράσεις, ενώ ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου δεν έδωσε άδεια για τα γυρίσματα σε ταινία.
Η "Ελένη" μεταφράστηκε σε είκοσι έξι γλώσσες, προτάθηκε για καλύτερη βιογραφία από την Εθνική Ένωση Βιβλιοκριτικών και έλαβε το βραβείο Heinemann ως το καλύτερο βιβλίο του 1984, από τη Βασιλική Λογοτεχνική Εταιρεία της Μεγάλης Βρετανίας, το 1985 μεταφέρθηκε στον κινηματογραφο με πρωταγωνιστές τους Τζον Μάλκοβιτς και Κέιτ Νέλιγκαν. Στην πρεμιέρα στους ελληνικούς κινηματογράφους στις 20 Μαρτίου 1984, κομμουνιστές και άλλοι αριστεροί συγκεντρώθηκαν έξω από τους κινηματογράφους και προσπάθησαν να εμποδίσουν την είσοδο των θεατών. Μερικοί προσπάθησαν να εμποδίσουν την προβολή μπλοκάροντας τις μηχανές προβολής και ακόμα σκίζοντας τις οθόνες.Η ταινία χαρακτηρίστηκε από αριστερές παρατάξεις ως «αντικομμουνιστική», «προπαγανδιστική» και «κράχτης της χρεοκοπημένης εθνικοφροσύνης». Ειδικότερα το ΚΚΕ εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση, με την οποία καλούσε τους ψηφοφόρους του να εναντιωθούν στην προβολή της «Ελένης». Η ανακοίνωση της ΚΝΕ, δημοσιευμένη στην εφημερίδα «Τα Νέα» Έξω από τους κινηματογράφους ομάδες νέων άρχισαν να μοιράζουν φέιγ βολάν και να φωνάζουν συνθήματα κατά της ταινίας, χαρακτηρίζοντάς τη φασιστική. Μάλιστα σημειώθηκαν και προπηλακισμοί αιθουσαρχών και θεατών, πράγμα που οδήγησε τελικά στη διακοπή της προβολής της στους κινηματογράφους της επαρχίας.
Είναι μέλος του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού ενώ το 1988 τιμήθηκε από τον πατριάρχη Βαρθολομαίο με τη διάκριση του Άρχοντα, Διδάσκαλου του Γένους.
Έχει υπάρξει πρόεδρος της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας

Πηγή: Βικιπαίδεια

 

Κάντε λήψη του βιβλίου πατώντας εδώ

 

Ένα δείγμα της αερικής αντίδρασης κατά του βιβλίου θα βρείτε εδώ

 

Δείτε την ταινία εδώ

Μέλι και Κανέλα

Κανέλα και Μέλι
Το μέλι είναι το μόνο τρόφιμο στον πλανήτη που δεν θα χαλάσει ή θα σαπίσει ποτέ. Μόνο θα ζαχαρώσει. Το μέλι στη πραγματικότητα θα είναι πάντα το μέλι. Ωστόσο, όταν το αφήσετε σε ένα ψυχρό, σκοτεινό μέρος για πολύ καιρό θα γίνει στερεό. Όταν συμβεί αυτό θα χαλαρώσει το καπάκι, βράζουμε λίγο νερό, και καθίζουμε το δοχείο με το μέλι στο ζεστό νερό, σβήστε τη φωτιά και αφήστε το να υγροποιηθεί. Στη συνέχεια είναι τόσο καλό όσο ήταν και στην αρχή. Ποτέ να μην βράσει το μέλι ή να το βάζουμε σε φούρνο μικροκυμάτων. Αν γίνει αυτό θα σκοτωθούν τα ένζυμά του.

Στοίχημα ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες δεν θα ήθελαν αυτές οι πληροφορίες να κάνουν τον γύρο του κόσμου.  

Τα πραγματικά περιστατικά σχετικά με μέλι και κανέλα: έχει διαπιστωθεί ότι ένα μείγμα του μελιού και κανέλας θεραπεύει τις περισσότερες ασθένειες. Το μέλι παράγεται στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Οι επιστήμονες σήμερα δέχονται επίσης, το μέλι ως «RamBan» (πολύ αποτελεσματικό) φάρμακο για όλα τα είδη ασθενειών. Το μέλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς παρενέργειες σε κάθε είδους ασθένειες.

Η σημερινή επιστήμη λέει ότι ακόμα κι αν το μέλι είναι  γλυκό, εάν ληφθεί  στη σωστή δοσολογία ως φάρμακο, αυτό δεν βλάπτει τους διαβητικούς ασθενείς. Το World News, ένα περιοδικό στον Καναδά, στην έκδοσή του με ημερομηνία 17 Ιανουαρίου 1995 έχει δώσει τον ακόλουθο κατάλογο των ασθενειών που μπορεί να θεραπευτεί με μέλι και κανέλα, όπως έχει ερευνηθεί από δυτικούς επιστήμονες:

Καρδιακές παθήσεις: 

Κάντε μια πάστα από μέλι και κανέλα σε σκόνη, αλείψτε στο ψωμί και να το φάτε τακτικά για πρόγευμα. Μειώνει τη χοληστερόλη στις αρτηρίες και σώζει τον ασθενή από καρδιακή προσβολή. Επίσης, όσοι είχαν ήδη μια καρδιακή προσβολή, αν κάνουν αυτή τη διαδικασία καθημερινά, διατηρείται μίλια μακριά από την επόμενη καρδιακή προσβολή. Η τακτική χρήση της παραπάνω διαδικασίας ανακουφίζει από την απώλεια της αναπνοής και ενισχύει την καρδιά να κτυπά. Στην Αμερική και τον Καναδά,διάφορες ιδιωτικές κλινικές έχουν θεραπεύσει επιτυχώς ασθενείς και έχουν διαπιστώσει ότι μεγαλώνοντας, οι αρτηρίες και οι φλέβες χάνουν την ευελιξία τους και φράζουν. Μέλι και κανέλα αναζωογονούν τις αρτηρίες και τις φλέβες.

Αρθρίτιδα: 
Αρθρίτιδα. Οι ασθενείς μπορούν να λαμβάνουν καθημερινά, πρωί και βράδυ, ένα φλιτζάνι ζεστό νερό με δύο κουταλιές μέλι και ένα μικρό κουταλάκι του γλυκού κανέλα σε σκόνη. Εάν λαμβάνεται τακτικά, ακόμη και χρόνια αρθρίτιδα μπορεί να θεραπευτεί. Σε μια πρόσφατη έρευνα που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, διαπιστώθηκε ότι όταν οι γιατροί έκαναν τη θεραπεία στους ασθενείς με ένα μείγμα μιας κουταλιάς της σούπας μέλι και μισό κουταλάκι του γλυκού κανέλα σε σκόνη πριν από το πρωινό, διαπίστωσαν ότι μέσα σε μια εβδομάδα, από τα 200 άτομα που είχαν υποστεί επεξεργασία, σχεδόν 73 ασθενείς είχαν εντελώς απαλλαγεί από τον πόνο, και μέσα σε ένα μήνα ως επί το πλείστον όλοι οι ασθενείς που δεν μπορούσαν να περπατήσουν ή να μετακινηθούν εξαιτίας της αρθρίτιδας, περπάτησαν απαλλαγμένοι από τον πόνο.

Λοιμώξεις της ουροδόχου κύστεως: 

Πάρτε δύο κουταλιές της σούπας κανέλα σε σκόνη και ένα κουταλάκι του γλυκού μέλι σε ένα ποτήρι χλιαρό νερό και πιείτε το. Καταστρέφει τα μικρόβια στην κύστη.

Χοληστερίνη: 

Δύο κουταλιές της σούπας μέλι και τρία κουταλάκια του γλυκού σκόνη κανέλας αναμιγνύεται σε 450ml νερό, δίνοντάς το σε έναν ασθενή με χοληστερίνη, βρέθηκε ότι μειώνει το επίπεδο της χοληστερόλης στο αίμα κατά 10% μέσα σε δύο ώρες. 

Όπως αναφέρθηκε για τους αρθριτικούς ασθενείς, εάν ληφθεί τρεις φορές την ημέρα, κάθε χρόνια χοληστερόλη θεραπεύεται. Σύμφωνα με πληροφορίες που αναφέρθηκαν στην εν λόγω εφημερίδα, αγνό μέλι που λαμβάνεται με τροφή ανακουφίζει καθημερινά τη χοληστερόλη.

Κρυολογήματα : 
Εκείνοι που πάσχουν από συχνά ή σοβαρά κρυολογήματα πρέπει να λαμβάνουν μία κουταλιά της σούπας χλιαρό μέλι με 1 / 4 κουταλάκι κανέλα σε σκόνη την ημέρα για τρεις ημέρες. Αυτή η διαδικασία θα θεραπεύσει και τον πιο χρόνιο βήχα, το κρυολόγημα, καθώς και την ιγμορίτιδα. 

Στομαχικές διαταραχές: 
Μέλι που λαμβάνονται με σκόνη κανέλας θεραπεύει το πόνο στο στομάχι, αλλά και καθαρίζει τα έλκη του στομάχου από τη ρίζα τους.

Αέρια: 
Σύμφωνα με τις μελέτες που έγιναν στην Ινδία και την Ιαπωνία, αποκαλύπτεται ότι αν το μέλι λαμβάνεται με λίγη κανέλα σε σκόνη, το στομάχι απαλλάσσεται από αέρια.

Ανοσοποιητικό σύστημα : 
Καθημερινή χρήση κανέλας σε σκόνη ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και προστατεύει τον οργανισμό από βακτήρια και ιούς. Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι το μέλι έχει διάφορες βιταμίνες και σίδηρο σε μεγάλες ποσότητες. Η συνεχής χρήση του μελιού ενισχύει τα λευκά αιμοσφαίρια του αίματος για την καταπολέμηση των βακτηριακών και ιογενών ασθενειών.

Δυσπεψία: 
Κανέλα σε σκόνη ανακατεμένη σε δύο κουταλιές της σούπας μέλι που λαμβάνεται πριν από το φαγητό ανακουφίζει από οξύτητα και χωνεύει ακόμη τα βαρύτερα φαγητά.

Μακροζωία: 
Τσάι με μέλι και κανέλα σε σκόνη, όταν λαμβάνεται τακτικά, συλλαμβάνει τη φθορά των γηρατειών. Πάρτε τέσσερις κουταλιές μέλι, ένα κουταλάκι κανέλα σε σκόνη,και τρία φλιτζάνια νερό και τα βράζουμε  όπως το τσάι. Πίνετε 1 / 4 φλιτζανιού, τρεις έως τέσσερις φορές την ημέρα. Κρατά το δέρμα φρέσκο ​​και απαλό και εμποδίζει τα γηρατειά. Η ζωή εκτείνεται ακόμη και άνω των 100 ετών.

 
Σπυράκια: 
Τρεις κουταλιές της σούπας μέλι και ένα κουταλάκι του γλυκού κανέλα σε σκόνη πάστα. Εφαρμόστε αυτήν την πάστα για τα σπυράκια πριν από τον ύπνο και να πλένουν το επόμενο πρωί με χλιαρό νερό. Εάν γίνεται καθημερινά για δύο εβδομάδες, αφαιρεί τα σπυράκια από τη ρίζα. 

Δερματικές λοιμώξεις: 
Εφαρμόστε μέλι και κανέλα σε σκόνη σε ίσα μέρη στις περιοχές που χρήζουν θεραπείας. Έκζεμα, λειχήνες και σε όλους τους τύπους των λοιμώξεων του δέρματος.

Απώλεια βάρους: 
Καθημερινά το πρωί, μισή ώρα πριν από το πρωινό με άδειο στομάχι, και το βράδυ πριν τον ύπνο, να πιείτε μέλι και κανέλα σε σκόνη βρασμένα σε ένα φλιτζάνι νερό. Εάν λαμβάνεται τακτικά, μειώνει το βάρος ακόμη και στο πιο παχύσαρκο άτομο. Επίσης, πίνοντας αυτό το μείγμα τακτικά, δεν επιτρέπει στο λίπος να συσσωρευτεί στο σώμα, ακόμη και αν κάποιος ακολουθεί διατροφή πλούσια σε θερμίδες.

Καρκίνος: 
Πρόσφατη έρευνα στην Ιαπωνία και την Αυστραλία έδειξε ότι προχωρημένες μορφές καρκίνου του στομάχου και των οστών έχουν θεραπευτεί επιτυχώς. Οι ασθενείς που πάσχουν από αυτά τα είδη καρκίνου θα πρέπει να λαμβάνουν καθημερινά μια κουταλιά της σούπας μέλι με ένα κουταλάκι του γλυκού κανέλα σε σκόνη για ένα μήνα τρεις φορές την ημέρα.

Κόπωση: 
Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η περιεκτικότητα σε σάκχαρα του μελιού είναι πιο χρήσιμα παρά επιβλαβή στην αντοχή του σώματος. Ηλικιωμένοι που παίρνουν μέλι και κανέλα σε σκόνη σε ίσα μέρη, έχουν μεγαλύτερη εγρήγορση και ευελιξία. Ο Δρ Milton, ο οποίος έχει κάνει την έρευνα, λέει ότι η μισή κουταλιά της σούπας μέλι που λαμβάνεται σε ένα ποτήρι νερό και πασπαλισμένα με λίγη κανέλα σε σκόνη, που λαμβάνονται καθημερινά μετά το βούρτσισμα των δοντιών και το απόγευμα, περίπου στις 15:00 μ.μ.όταν η ζωτικότητα του σώματος αρχίζει να μειώνεται, αυξάνει τη ζωτικότητα του σώματος μέσα σε μια εβδομάδα.

Δύσοσμη αναπνοή: 
Οι άνθρωποι της Νότιας Αμερικής, το πρώτο πράγμα που κάνουν το πρωί, είναι γαργάρες με ένα κουταλάκι του γλυκού μέλι και κανέλα σε σκόνη αναμεμιγμένα με ζεστό νερό. Έτσι διατηρούν την αναπνοή τους φρέσκια ​​όλη την ημέρα.

Απώλεια ακοής: 
Καθημερινά πρωί και βράδυ μέλι και λίγη κανέλα σε σκόνη, που λαμβάνονται σε ίσα μέρη, αποκαθιστά τα προβλήματα της ακοής.