Η άγνωστη ελληνική ταινία για τα πάθη του Χριστού.

 

Η άγνωστη ελληνική ταινία για τα πάθη του Χριστού.

Όταν ο ελληνικός κινηματογράφος έκανε τα πρώτα του δειλά βήματα στα μέσα της δεκαετίας του 1910, μπορεί να μη διέθετε ικανά τεχνικά μέσα, τα οποία άλλωστε θ' αργούσε πολύ ν' αποκτήσει, ωστόσο οι ιδέες των πρώτων κινηματογραφιστών ήταν αρκετά μεγαλεπήβολες. Έτσι, μια από τις πρώτες ταινίες μεγάλου μήκους, που γυρίστηκε το 1916, φιλοδοξούσε να αναπαραστήσει τα πάθη του Χριστού υπό τον τίτλο "Ο ανήφορος του Γολγοθά".
Για την τύχη της ταινίας, αν δηλαδή προβλήθηκε στις αίθουσες ή αν ολοκληρώθηκαν καν τα γυρίσματα της, γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν σώζεται κάποια κόπια, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες ταινίες της προπολεμικής περιόδου, οι οποίες καταστράφηκαν. Ωστόσο, έχουμε αρκετές πληροφορίες για τα.. γυρίσματα, τα οποία προκάλεσαν έκτροπα και κωμικοτραγικά μπερδέματα με την αστυνομία.
Η ταινία "Ο ανήφορος του Γολγοθά" ήταν μια παραγωγή της εταιρίας "Άστυ Φιλμ", ενώ το σενάριο και η σκηνοθεσία ήταν του δημοσιογράφου Δήμου Βρατσάνου. Σύμφωνα με το σενάριο, μια γυναίκα που σπούδαζε σε μοναστήρι των Κυκλάδων, είδε σε όραμα τα πάθη του Χριστού και με αυτήν την αφορμή γινόταν η εξιστόρηση του θείου δράματος.
Συμμετείχαν οι ηθοποιοί Γιώργος Πλούτης (στο ρόλο του Ιησού), Άρης Μαλιαγρός (Φαρισαίος), ένας ηθοποιός με το επώνυμο Ιωαννίδης, το μικρό του οποίο ήταν είτε Κώστας είτε Γιάννης είτε Ιάσων(!), Περικλής Πλεμενίδης (ή Ποιμενίδης), Μαρίκα Φιλιππίδου (στο ρόλο της Μαρίας), Φωτεινή Λούη, Χριστίνα Καλογερίκου, Θανάσης Μαρίκος, Σίμων Κυρηναίος, ενώ ο Μάνος Φιλιππίδης, πρωταγωνιστής του Μουσικού Θεάτρου, υποδυόταν τον Πόντιο Πιλάτο.
Οι πληροφορίες για την τύχη της ταινίας είναι πολλές και αντιφατικές. Οι περισσότερες πηγές υποστηρίζουν ότι τα γυρίσματα της ταινίας δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, ούτε και προβλήθηκε ποτέ στη μεγάλη οθόνη. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, τα γυρίσματα ναι μεν δεν ολοκληρώθηκαν, ωστόσο αργότερα το υπάρχον υλικό μονταρίστηκε και προβλήθηκε με τον τίτλο "Τα Πάθη του Χριστού".
Τέλος, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας "Εμπρός" της 05.04.1969, που έφερε την υπογραφή του Αρτέμη Μάτσα και στηριζόταν σε πληροφορίες που είχε δώσει παλιότερα ο πρωταγωνιστής της ταινίας, Γιώργος Πλούτης, η ταινία όχι απλά ολοκληρώθηκε, αλλά μάλιστα η "μεγάλη πρεμιέρα" δόθηκε "με εξαιρετική λαμπρότητα στο Πάνθεον και στο θερινό κινηματογράφο του Ζαχαράτου, συνεκέντρωσε όλη την καλή κοινωνία και θεωρήθηκε το κοσμικώτερο καλλιτεχνικό γεγονός της εποχής. Το αποτέλεσμα - παρ' όλο που οι εφημερίδες είχαν απασχοληθή εκτενώς με τα διάφορα επεισόδια του γυρίσματος - ήταν πολύ ικανοποιητικά και οι εισπράξεις εξαιρετικές".
Ωστόσο, οι πληροφορίες που είχαν δημοσιευτεί από την εφημερίδα το 1969 δεν επιβεβαιώνονται από καμία άλλη πηγή, ούτε καν από το αρχείο των εφημερίδων της εποχής, στις οποίες δεν υπάρχει καμία ιδιαίτερη πληροφορία για την ταινία.
Αυτό στο οποίο συγκλίνουν όλες οι πηγές είναι τα επεισόδια που συνέβησαν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και ειδικότερα, όταν γυριζόταν η σκηνή της ανάβασης στο Γολγοθά. Ως "Γολγοθάς" είχε επιλεγεί ο λόφος της Δεξαμενής στα Άνω Πετράλωνα, στην περιοχή των παλαιών Σφαγείων. Σύμφωνα με το βιβλίο "Πετράλωνα, μια συνοικία Άνω - Κάτω" των Μάρως Βουγιούκα και Βασίλη Μεγαρίδη (εκδόσεις Φιλιππότη), όταν ξεκίνησε η κουστωδία με τον Πλούτη/Χριστό να κουβαλάει στους ώμους του τον Σταυρό και να συνοδεύεται από κομπάρσους που υποδύονταν τους Ρωμαίους στρατιώτες και το λοιπό πλήθος, διάφοροι παριστάμενοι "περίεργοι", που παρακολουθούσαν το γύρισμα και δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι επρόκειτο για ταινία, διέδωσαν την είδηση ότι "Ξανασταυρώνουν το Χριστό!" και επακολούθησε σύρραξη, που οδήγησε σε διακοπή των γυρισμάτων - οριστική σύμφωνα με τους συγγραφείς. Διαβάζουμε:
"Οι πετρομαχητές των Πετραλώνων συγκεντρώθηκαν αμέσως στο λόφο εφοδια­σμένοι με "πυρομαχικά" όχι μόνο πέτρες, αλλά και ξύλα, σίδερα, ακόμα και υπολείμματα από τα παρακείμενα σφαγεία της Αθήνας και άρχισαν να εκσφενδονίζουν τα εφόδιά τους επάνω στην κουστωδία. Το τι έγινε είναι δύσκολο να περιγρα­φεί: Αλλόφρονες ο σκηνοθέτης, ο οπερατέρ και οι ηθοποιοί το έβαλαν στα πόδια, ενώ τα μουλάρια, που έμειναν χωρίς αναβάτη, όρμησαν αφηνιασμένα προς κάθε κατεύθυνση, σκορπίζο­ντας τον πανικό, κάτω από τον καταιγισμό από πέτρες που δεν έλεγε να σταματήσει".
Στο αφιέρωμα της εφημερίδας "Εμπρός" τον Απρίλιο του 1969, τα επεισόδια περιγράφονται με ιλαρότητα, ότι ξεκίνησαν από "πιτσιρίκους και διάφορους τύπους που παρακολουθούσαν του θέαμα" αρχίζοντας έναν "αμείλικτο πετροπόλεμο", στον οποίο μάλιστα συμμετείχαν και οι ηθοποιοί "εφαρμόζοντας το "τα του Καίσαρος τω Καίσαρι" με όλη τη σημασία της φράσεως". Και συνεχίζει η περιγραφή της εφημερίδας:
"Το πανδαιμόνιο έγινε μεγαλύτερο όταν τα άλογα που συμμετείχαν στην πομπή, άρχισαν να αφηνιάζουν. Οι αξιωματικοί που τα ίππευαν καθώς και οι... πραιτωριανοί, μάταια προσπάθησαν να τα συγκρατήσουν. Έτσι, με τους παράξενους αναβάτες τους, που έτρεμαν κυριολεκτικά, έφτασαν στις... Τζιτζιφιές. Η συνέχεια είναι πολύ πρωτότυπη και δύσκολα μπορεί να την συλλάβει η ανθρώπινη φαντασία. Η Αστυνομία βλέποντας τους παράξενους καβαλλάρηδες, τους επέρασε για τρελλούς... Ώρες κράτησε η ανάκριση. Όταν αφέθηκαν ελεύθεροι, επέστρεψαν πάλι στον τόπο του γυρίσματος - του.. μαρτυρίου θα έπρεπε να γράψουμε καλύτερα - για να συνεχίσουν την εργασία τους".
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, που υποστήριζε ότι ήταν βασισμένο σε αφήγηση του πρωταγωνιστή, όμως δεν επαληθεύεται από άλλη πηγή, το ίδιο βράδυ συνεχίστηκαν τα γυρίσματα, όμως οι σκηνές βγήκαν "κατάμαυρες", κάτι που πεισμάτωσε τους συντελεστές συνεχίζοντας και τις επόμενες μέρες, με την παρουσία πολλών περίεργων θεατών, οι αντιδράσεις των οποίων ήταν ποικίλες.
Επίσης, άλλα ενδιαφέροντα παραλειπόμενα από το ρεπορτάζ του "Εμπρός" ήταν το μεθύσι των ηθοποιών, οι οποίοι θέλοντας να γιορτάσουν λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα κάθισαν σ' ένα ταβερνάκι πίνοντας το ένα ποτηράκι μετά το άλλο, αλλά και η τρομακτική ζέστη που επικρατούσε κατά την ώρα των γυρισμάτων, με αποτέλεσμα να λιώνει το πρόχειρο μακιγιάζ στο πρόσωπο του Πλούτη, την ώρα που ανέβαζε (με τη βοήθεια κομπάρσων) τον "Σταυρό" βάρους 50 οκάδων στο "Γολγοθά", δηλαδή στο λόφο της Δεξαμενής.
Ανεξάρτητα από το αν όντως ολοκληρώθηκαν ή όχι τα γυρίσματα της ταινίας ή αν προβλήθηκε τελικά στους κινηματογράφους, το μόνο σίγουρο είναι ότι "Ο ανήφορος του Γολγοθά ήταν η πιο σουρεαλιστική ταινία, που έχει γυριστεί ποτέ για τα Πάθη του Ιησού.

Μύθοι & Αλήθειες για το Αλάτι

 

Μύθοι & Αλήθειες για το Αλάτι

Θα αναφερθούμε σε δύο βασικούς μύθους που σχετίζονται με την κατανάλωση του αλατιού.  Μύθος 1: Το μαγειρικό και το θαλασσινό αλάτι δεν έχουν καμία διαφορά. Η Αλήθεια: Το φυσικό μη ραφιναρισμένο θαλασσινό αλάτι, περιέχει πάνω από 80 απαραίτητα μεταλλικά στοιχεία, ενώ το ραφιναρισμένο αλάτι δεν περιέχει καθόλου μεταλλικά στοιχεία, πέρα από το χλωριούχο νάτριο, ενώ περιέχει χημικά πρόσθετα – sodium ferrocyanide, ammonium citrate και aluminum silicate – που δεν έχουν καμία θετική επίδραση στο σώμα.  Γενικά, όταν τρώμε τροφές που τους έχουν αφαιρεθεί όλα τα ζωτικά συστατικά, το σώμα αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει τις δικές του αποθήκες βιταμινών, μεταλλικών στοιχείων και ενζύμων για να τις διασπάσει. Μακροπρόθεσμα αυτό προκαλεί ελλείψεις σε θρεπτικά συστατικά και χρόνια νοσήματα.  Μύθος 2: Μια δίαιτα με μειωμένη πρόσληψη αλατιού είναι υγιεινή.  Η Αλήθεια:  Μελέτες οι οποίες είχαν διεξαχθεί στα τέλη της δεκαετίας του ‘70,  είχαν ενοχοποιήσει το αλάτι σχετικά με την υπέρταση και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Πρόσφατα ήρθαν στην επιφάνεια νέα στοιχεία, τα οποία αλλάζουν το τοπίο. • Χωρίς το αλάτι δεν θα ήταν δυνατή η ύπαρξη ζωής. Είναι τόσο απαραίτητο όσο το οξυγόνο και το νερό. • Είναι αδύνατον για το ανοσοποιητικό μας σύστημα και τα επινεφρίδια (αδένες που βρίσκονται πάνω στα νεφρά και παράγουν αδρεναλίνη και κορτιζόλη έτσι ώστε να μπορεί ο οργανισμός να ανταπεξέλθει σε δύσκολες συνθήκες) να λειτουργήσουν σωστά χωρίς επαρκή πρόσληψη αλατιού. • Η υπέρταση είναι ο κύριος λόγος για τη σύσταση δίαιτας με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι. Ωστόσο, σύγχρονες μελέτες έχουν δείξει πολύ μικρή σχέση μεταξύ του αλατιού και της υπέρτασης. Αντιθέτως, διατροφή με χαμηλή πρόσληψη αλατιού συνδέεται με αυξημένη παρουσίαση υπέρτασης. • Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η δίαιτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι σχετίζεται με πάνω από 400% αύξηση των καρδιακών προσβολών στους άνδρες. • Οι δίαιτες με μειωμένη πρόσληψη αλατιού, αυξάνουν τα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα και την αντίσταση στην ινσουλίνη που σχετίζεται με τα καρδιαγγειακά νοσήματα.  Οφέλη του Φυσικού, μη Ραφιναρισμένου Αλατιού • Κατάλληλη ενίσχυση και ισορροπία του θυρεοειδή • Διατήρηση ενός υγιούς νευρικού συστήματος • Αποβολή των τοξινών από τα κύτταρα • Φυσιολογική αρτηριακή πίεση στο σώμα, μέσω του νατρίου στα επινεφρίδια

Ivan Illich, Κοινωνία χωρίς σχολεία pdf

 Είναι η εκπαίδευση το ίδιο πράγμα με τη μόρφωση;

Φυσικά και όχι.

Μέρα με τη μέρα μας μαθαίνουν αυτά που θα ’πρεπε να ξέρουμε, και είναι γεγονός ότι η εκπαίδευση μας έχει βαθιά επηρεάσει σε πολλά σημεία. Έτσι σήμερα έχουμε δύο μεγάλα ερωτηματικά. Ποιο είναι εκείνο το στοιχείο που έχει δώσει στην εκπαίδευση τόσο τεράστιο κύρος σ’ όλων των ειδών τα κοινωνικά συστήματα του κόσμου; Και δεύτερο, πώς επιδρά το εκπαιδευτικό σύστημα όταν αμφισβητείται η μορφωτική του λειτουργία.

Στις σημερινές κοινωνίες υπάρχει ένας κόσμος που ξαναγεννιέται και ψάχνει να βρει τις ρίζες της πραγματικής μόρφωσης (παράδοσης) μακριά από τη χιλιετή διαστρέβλωση των αξιών που έφεραν στη ζωή του τα «κατά συνθήκη ψεύδη» του τεχνητού κοινωνικο-εκπαιδευτικού συστήματος.

Ο Ιβάν Ίλιτς μας μιλάει, μέσα απ’ αυτό το ενδιαφέρον και πειστικό βιβλίο, προσπαθώντας να εξηγήσει ότι το σχολείο (εκπαίδευση) έχει αποκτήσει το κύρος που έχει γιατί είναι ένα από τα κυριότερα εργαλεία με τα οποία διατηρείται το υπάρχον στάτους κβό. Το βιβλίο αυτό είναι σήμερα μια κλασική πια ανάλυση του σχολείου και του εκπαιδευτικού συστήματος που κουβαλάει μαζί του και που δείχνει την καταστρεπτική επιρροή αυτού του θεσμού, πάνω στην ελεύθερη ανθρώπινη μόρφωση.

«Η κοινωνία χωρίς σχολεία» είναι ένα δοκίμιο που θα βοηθήσει τον αναγνώστη να γνωρίσει μιαν άλλη άποψη και να ξανασκεφτεί τις αξίες πάνω στις οποίες στήριξε μέχρι σήμερα τη ζωή του.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εισαγωγή
Γιατί πρέπει να καταργήσουμε το σχολείο
Η φαινομενολογία του σχολείου
Ο εξαγιασμός της προόδου
Το θεσμικό φάσμα
Τα παράλογα λογικά σχήματα
Κυκλώματα μάθησης
Η αναβίωση του επιμηθεϊκού ανθρώπου
Παράρτημα

Κατεβάστε το βιβλίο πατώντας εδώ

Γιάννης Βασ. Πέππας, Η διαφαινόμενη μετάλλαξη της δυτικής κοινωνίας (2002)

 Ένα απ΄ τα πρώτα βιβλία μου (2002),μια κοινωνική μελέτη που τότε,στις αρχές της νέας χιλιετίας,υπογράμμιζε την δυναμική εισαγωγή καινοφανών κοινωνικών γεγονότων,τάσεων και στάσεων τα οποία οι περισσότεροι χαρακτήριζαν παρακμιακά έως και εκφυλιστικά. Σήμερα,είκοσι μόλις χρόνια μετά,αυτή η εργασία προκύπτει ως προφητική,αφού οι τότε εκκολάψεις υφίστανται σχεδόν ως εδραιωμένη πραγματικότητα...

Κατεβάστε το βιβλίο πατώντας εδώ

Δέκα λόγοι που το σεξ χαρίζει υγεία

 

10 λόγοι που το σεξ χαρίζει υγεία

Η καλή σεξουαλική υγεία είναι ζωτικής σημασίας για τη συνολική σωματική, ψυχολογική και συναισθηματική υγεία ενός άνδρα, υποστηρίζουν οι ειδικοί. Το σεξ μπορεί να επηρεάσει θετικά τα πάντα. Βραχυπρόθεσμα μπορεί να σας φτιάξει τη διάθεση. Μακροπρόθεσμα μπορεί να σας προστατεύσει από καρδιαγγειακά νοσήματα και να μειώσει τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη.

Επιπλέον, το σεξ είναι φθηνότερο από τη συνδρομή στο γυμναστήριο και πολύ καλύτερο για τη μέση σας από πολλές ασκήσεις. Με λίγα λόγια το σεξ ίσως είναι ό, τι καλύτερο θα μπορούσε να σας συστήσει ο γιατρός σας.

Ας δούμε όμως τους 10 βασικότερους λόγους, για τους οποίους το σεξ κάνει καλό στην υγεία σας.

10-Καίτε θερμίδες

Μπορεί το σεξ να μην είναι αρκετό για να αποκτήσετε τέλειους μυς και κοιλιακούς, σίγουρα όμως σας βοηθάει να χάσετε θερμίδες. Υπολογίζεται ότι από τη σεξουαλική επαφή μπορείτε να κάψετε από 85 μέχρι 200 θερμίδες μέσα σε 30 λεπτά. Αυτό σημαίνει ότι αφιερώνοντας μισή ώρα την ημέρα στο σεξ, θα μπορούσατε να χάσετε από 4 κιλά και πάνω μέσα σε ένα χρόνο. Και η διαδικασία είναι μάλλον πιο διασκεδαστική από το τρέξιμο ή το διάδρομο.

9– Ανεβαίνει η τεστοστερόνη

Δεν είναι όμως μόνο ότι καίτε θερμίδες. Το σεξ αυξάνει την παραγωγή τεστοστερόνης, η οποία μπορεί να ενισχύσει τα οστά και τους μυς. Η τεστοστερόνη είναι επίσης υπεύθυνη για τη διατήρηση υγιών επιπέδων ενέργειας, την καλή διάθεση, τη γονιμότητα και την ερωτική επιθυμία. Η μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης, γνωστή ως «ανδρόπαυση» ή ανδρική εμμηνόπαυση, μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά από ανεπιθύμητες παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της μειωμένης γενετήσιας ορμής, της κόπωσης και της κατάθλιψης.

8– Το σεξ έχει αντικαρκινική δράση

Η εκσπερμάτωση μπορεί να αποτρέψει την ανάπτυξη του καρκίνου του προστάτη. Σχετικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνδρες που εκσπερματώνουν σε τακτική βάση έχουν σε ποσοστό μεγαλύτερο του 30% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του προστάτη.

7– Το σεξ κάνει καλό στην καρδιά

Επειδή το σεξ είναι μια καλή μορφή άσκησης, είναι λογικό να επηρεάζει θετικά την υγεία της καρδιάς σας. Μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο Queens δείχνει ότι οι άνδρες που έχουν σεξουαλικές επαφές περισσότερες από 3 φορές την εβδομάδα διατρέχουν μειωμένο κίνδυνο καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 50%. Το σεξ έχει επίσης αποδειχθεί ότι μειώνει την αρτηριακή πίεση, κάτι που έχει θετική επίδραση στη λειτουργία της καρδιάς.

6- Περισσότερο σεξ λιγότερο στρες

Η μειωμένη πίεση του αίματος που μπορεί να προκύψει από το σεξ θα μπορούσε να οδηγήσει σε χαμηλότερα επίπεδα στρες. Σε πολλές μελέτες έχει παρατηρηθεί μικρότερη αύξηση της πίεσης του αίματος κατά τη διάρκεια αγχωτικών καταστάσεων μετά από το σεξ. Επιπλέον το σεξ απελευθερώνει ενδορφίνες που σας κάνουν να αισθάνεστε καλά και μπορούν να σας βοηθήσουν να ανακουφιστείτε από το άγχος. Ποιος δεν θέλει να ξεχάσει μια δύσκολη μέρα στο γραφείο με μια άκρως ερωτική βραδιά;

5 – Πιο ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

Ο καθένας αναζητά τρόπους για να έχει ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα ειδικά σε περιόδους εποχικής γρίπης σαν αυτή που διανύουμε. Αυτό που οι άνδρες δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν είναι ότι η τακτική σεξουαλική επαφή αυξάνει τα επίπεδα της ανοσοσφαιρίνης Α, ενός αντισώματος γνωστού για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Το σεξ 1 ή 2 φορές την εβδομάδα θα μπορούσε να βοηθήσει στην προφύλαξη από το κρύωμα ή τη γρίπη.

4– Το σεξ σας φέρνει πιο κοντά

Ακριβώς πριν από τον οργασμό απελευθερώνεται μια σειρά ενδορφινών και τα επίπεδα της ορμόνης οξυτοκίνης, που συχνά αποκαλείται η «ορμόνη της αγάπης» είναι πενταπλάσια από το κανονικό τους επίπεδο. Η ωκυτοκίνη έχει επίσης συνδεθεί με αυξημένο αίσθημα γενναιοδωρίας και είναι γνωστό ότι δρα ως νευροδιαβιβαστής στον εγκέφαλο, συμβάλλοντας στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης και στην ενίσχυση των δεσμών.

3 – Η ερωτική επαφή ανακουφίζει από τον πόνο

Πέρα από το γεγονός ότι η ερωτική επαφή σας φέρνει πιο κοντά με το σύντροφό σας, η οξυτοκίνη, η σεροτονίνη και άλλες ενδορφίνες που απελευθερώνονται κατά τη σεξουαλική πράξη μπορούν να συμβάλουν στην ανακούφιση από τον πόνο, που συνδέεται με κοινά προβλήματα, όπως η κεφαλαλγία ή η αρθρίτιδα. Την επόμενη φορά που θα υποφέρετε από πόνους στον αυχένα ή από πονοκέφαλο εξαιτίας του στρες, δοκιμάστε να εφαρμόσετε αυτή την διασκεδαστική μέθοδο.

2 – Έχετε πιο ποιοτικό ύπνο

Η οξυτοκίνη μπορεί να είναι κάτι σαν ένα νέο φάρμακο, αν σκεφτεί κανείς ότι η έρευνα έχει δείξει ότι τα αυξημένα επίπεδα της ορμόνης, μαζί με τη σεροτονίνη, χημική ουσία που δρα ως αντικαταθλιπτικό και απελευθερώνεται επίσης κατά τη διάρκεια του οργασμού), συμβάλλουν στον βαθύ ύπνο. Και μια ξεκούραστη νύχτα ύπνου έχει συσχετιστεί με μια σειρά από άλλα οφέλη για την υγεία, όπως η διατήρηση ενός υγιούς βάρους και η μείωση της αρτηριακής πίεσης.

1 – Μακροπρόθεσμη αναπαραγωγική υγεία

Όπως ακριβώς οι άνδρες έχουν ανάγκη από τακτική σωματική άσκηση για να παραμείνουν υγιείς και σε φόρμα, έτσι ακριβώς η … άσκηση στο κρεβάτι είναι το κλειδί για τη διατήρηση μιας υγιούς σεξουαλικής ζωής στο μέλλον. Η αποχή από το σεξ αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο για ατροφία του πέους. Για τις σεξουαλικές επαφές ισχύει ό, τι και για τη γυμναστική: 3 φορές την εβδομάδα είναι η ιδανική συχνότητα για την προφύλαξη από τη στυτική δυσλειτουργία ή άλλα προβλήματα σεξουαλικής υγείας αργότερα στη ζωή σας.

Πέρα από το γεγονός όμως ότι η τακτική σεξουαλική δραστηριότητα αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη συνολική υγεία και την ευημερία ενός άνδρα, πολλοί άνδρες με παθήσεις όπως ο διαβήτης, η υπέρταση και ο καρκίνος αντιμετωπίζουν προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας και αυτό εντάσσεται στις παρενέργειες αυτών των ασθενειών. Αν ανήκετε σε αυτή την κατηγορία, δεν υπάρχει λόγος να χάνετε τις ελπίδες σας. Υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές θεραπείας που θα μπορούσαν να σας βοηθήσουν να αποκαταστήσετε τη σεξουαλική σας υγεία για να μπορείτε να απολαύσετε όχι μόνο το σεξ,αλλά και όλα τα οφέλη για την υγεία σας από το σεξ που αναλύσαμε παραπάνω.

Αλεξάντρ Σολζενίτσιν, Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ

 

«Η περιοχή του ποταμού Κολύμα ήταν το μεγαλύτερο και το πιο φημισμένο νησί, ο πόλος της απανθρωπιάς αυτής της καταπληκτικής χώρας Γκουλάγκ, που η γεωγραφία την έχει κομματιάσει σε αρχιπέλαγος, αλλά η ψυχολογία την αλυσόδεσε σε ήπειρο - μιας χώρας σχεδόν αθέατης, σχεδόν ανεπαίσθητης, όπου και κατοικούσε ο λαός των Ζεκ [κρατουμένων]». Τούτη τη χώρα του τρόμου περιγράφει ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν, δημιουργώντας μια απέραντη τοιχογραφία του συστήματος των φυλακών και των στρατοπέδων στην πρώην Σοβιετική Ένωση από το 1918 ως το 1956, και κυρίως κατά τη σταλινική περίοδο. Η προσωπική του εμπειρία από τον εγκλεισμό στα γκουλάγκ και οι μαρτυρίες 227 πρώην κρατουμένων έδωσαν στον Σολζενίτσιν τη δυνατότητα να γράψει αυτό το βιβλίο-μνημείο στον Άγνωστο Κρατούμενο, έργο μοναδικό στη ρωσική και την παγκόσμια λογοτεχνία. Ένα σύγχρονο έπος, όπου η αβάσταχτη σκληρότητα των περιγραφών, μετριάζεται συχνά από το χιούμορ, τα αυτοβιογραφικά κεφάλαια εναλλάσσονται με μεγάλους ιστορικούς πίνακες, και μέσα από όλα αυτά προβάλλει η τραγική μοίρα εκατομμυρίων ανθρώπων. Ένα βιβλίο που σφράγισε τον 20ο αιώνα. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Το Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ είναι ο τίτλος ενός τρίτομου χρονικού που έγραψε ο Ρώσος συγγραφέας και νομπελίστας Αλεξάντρ Σολζενίτσιν. Η ονομασία αρχιπέλαγος δόθηκε μεταφορικά ως μορφή συμπλέγματος νήσων για τον μεγάλο αριθμό στρατοπέδων συγκέντρωσης αντιφρονούντων που δημιούργησε και διατήρησε για περισσότερο από 70 χρόνια το ολοκληρωτικό κομμουνιστικό καθεστώς στη Σοβιετική Ένωση. Το όνομα Γκούλαγκ αποτελεί το αρκτικόλεξο της ρωσικής υπηρεσίας που επόπτευε του ρωσικού αυτού συστήματος φυλακών και στρατοπέδων εργασίας, την οποία υπηρεσία επόπτευε η K.G.B. (Κα-Γκε-Μπε). Γκ.Ού.λαγκ Γκλάβνογιε Ουπραβλένιγιε Λαγκερέι που σημαίνει: Γενική Διοίκηση Στρατοπέδων.

Το Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ γράφτηκε στη δεκαετία 1958–1968 και άρχισε να δημοσιεύεται (το πρώτο μέρος του) το 1973 στο Παρίσι με τη μέθοδο σαμιζντάτ (= μυστική ιδιόχειρη συγγραφή και έκδοση [διανομή] ή αποστολή προς έκδοση στο εξωτερικό). Αμέσως με την κυκλοφορία του πρώτου τόμου, στις 2 Φεβρουαρίου του 1974, το σοβιετικό καθεστώς συνέλαβε τον Σολζενίτσιν με την κατηγορία της «εθνικής προδοσίας». Προ όμως της κατακραυγής του διεθνούς τύπου, την επόμενη μόλις ημέρα, απελάθηκε. Τελικά η αγγλική απόδοση του όλου έργου εκδόθηκε σε τρεις τόμους από το 1974 μέχρι το 1978.Στην Ελλάδα,το έργο χωρίστηκε σε τέσσερα μέρη που εκδόθηκε σε δύο τόμους από διαφορετικούς εκδοτικούς οίκους με σοβαρή χρονική απόσταση.Στο διαδίκτυο βρίσκεται μόνο ο 1ος τόμος,εδώ

Η πρώτη σύγχρονη Ελληνίδα λογοτέχνις

 

Διαβάστε το αφιέρωμα στην Αγγελική Πάλλη-Βαρθολομαίου πατώντας εδώ

Γιάννης Βασ. Πέππας, Παύλος Σιδηρόπουλος (2003)

Ένα απ΄ τα πρώτα βιβλία μου,γραμμένο με πολύ συναί-σθημα κι έντονο το προσωπικό βίωμα. 

Κάντε λήψη πατώντας εδώ

Γιάννης Βασ. Πέππας

Κατασκευάζοντας την νέα Εθνική Οδό,1963

 

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη κάπου στο 1963,στα έργα κατασκευής της νέας Εθνικής Οδού,στο ύψος της Μαλακάσας.Ως τότε,η σύνδεση με Λαμία-Θεσσαλο-νίκη γινόταν με δρόμο μέσω Μάνδρας-Βιλλίων-Ερυθρών-Θηβών (η λεγόμενη πα-λαιά Εθνική Οδός).Η νέα χάραξη έλαβε την αρίθμησή της το 1963.Είχε μήκος 605 χλμ. Αντικαταταστάθηκε σε μεγάλο ποσοστό από τον Αυτοκινητόδρομο 1,μια και ήταν ο κυριότερος οδικός άξονας της Ελλάδας μέχρι την δημιουργία του,οπότε και πολλά τμήματα αντικαταστάθηκαν ή παρακάμφθηκαν.Τμήματά της χρησιμοποι-ούνται ακόμα και σήμερα,για την εξυπηρέτηση της τοπικής κυκλοφορίας.Η αρχική διαδρομή,σύμφωνα με την υπουργική απόφαση του 1963 Περί αριθμήσεως των Εθνικών Οδών,ήταν η εξής: Αθήνα,Δεκέλεια (Τατόι),Σφενδάλη (Μαλακάσα),Μαρ-τίνο,Αταλάντη,Καμένα Βούρλα,Θερμοπύλες, Λαμία,Στυλίδα,Αλμυρός,Βελεστίνο, Λάρισα,Κατερίνη,Αλεξάνδρεια,Χαλκηδόνα,Γέφυρα και Πολύκαστρο,καταλήγοντας στους Ευζώνους και τα σύνορα με τα Σκόπια.

Στην κατασκευή του τμήματος περί την Μαλακάσα εργάστηκε και ο πατέρας μου,Βασίλης Κων. Πέππας,38 ετών τότε.Σηκωνόταν αχάραγα και κάλυπτε την α-πόσταση ως την Μαλακάσα (περίπου 12 χλμ.) με τα πόδια.Το απόγευμα,όταν σχό-λαγε,πάλι με τα πόδια επέστρεφε στον Βαρνάβα,στο σπίτι του και την οικογένειά του.Αυτοκίνητα δεν υπήρχαν τότε στο χωριό,κάποια χρόνια αργότερα γύρισαν 2-3 μετανάστες απ΄ την Γερμανία κι έφεραν τις πρώτες κούρσες.Ο ένας μάλιστα,ο Βαγ-γέλης Αποστόλου,την έκανε ταξί κι εργάστηκε ως την σύνταξή του ως ταξιτζής στο χωριό.Όταν έβγαλα το Δημοτικό (1973) υπήρχαν μόλις 4 κούρσες στον Βαρνάβα. Κάπου από τότε άρχισε ο κόσμος να αποκτά αγροτικά αυτοκίνητα.Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες βελτιώνονταν με ραγδαίο ρυθμό.Στην αρχή,το γεγονός ήταν είδηση: "ο τάδε πήρε αγροτικό!" Σύντομα,όμως,έφτασε κάθε νοικοκυριό να έχει το αγροτικό του,πάντα Ιαπωνικά: Datsun, Toyota, Nissan.

Ούτε συγκοινωνία υπήρχε τότε,πρωινή ώρα.Αργότερα μπήκε δρομολόγιο λεωφορεί-ου στις 5 το πρωί για να εξυπηρετείται η πολυπληθής εργατική τάξη του χωριού.Το θλιβερό και εξοργιστικό είναι ότι σήμερα (Μάιος 2022) ο Βαρνάβας δεν έχει καμμία συγκοινωνία,κανένα ΚΤΕΛ! Τίποτα...

Ήταν δύσκολα τα χρόνια τότε.Δεν το λέω μόνο για τον πατέρα μου.Για όλους ή-ταν.Το μόνο όπλο τους,τα χέρια τους,Μα τράβηξαν μπροστά,αγόγγυστα,με 100 λέ-ξεις αρβανίτικες,500 ελληνικές και βαθιά πίστη στον θεό και τον άνθρωπο.Κι έ-καναν το χέρσο γόνιμο και το σκοτάδι φως!

Στη φωτογραφία εικονίζονται κάποιοι εργάτες,δυο ηλικιωμένοι με μαγκούρες/γκλί-τσες,που πρέπει να ΄σαν τσοπάνηδες της περιοχής (γι΄ αυτό και τα σκυλιά) και πε-ριέργως και δύο χωροφύλακες.Υποθέτω ότι βρίσκονταν εκεί για τη διαφύλαξη όχι μόνο των εργαλείων,οχημάτων,μέσων του εργοταξίου,αλλά και των υλικών (άμμος, χαλίκι,πίσσα).Παλιότερα,όταν υπηρετούσα σε Λύκειο της Βοιωτίας,κοντά στον Κο-ρινθιακό,μου είχαν πει οι ντόπιοι ότι στα έργα του Μόρνου,για την υδροδότηση της Αθήνας,οι κάτοικοι των χωριών γύρω απ΄ αυτό το μεγάλο μακράς απόστασης έργο (απ΄ την Φωκίδα στην Αθήνα) έκλεβαν ασύστολα ό,τι δεν φυλασσόταν για να φτιά-ξουν σπίτια,αποθήκες,μαντριά κ.λπ.,λόγω της επικρατούσας ανέχειας και δυσκολί-ας.Ανάλογες καταστάσεις,φαίνεται,επέβαλαν αστυνομική παρουσία και στα έργα διάνοιξης της Εθνικής Οδού το 1963.

Γιάννης Βασ. Πέππας, Φιλόλογος - Συγγραφέας

Γιάννης Βασ. Πέππας, Τα θρανία είναι παλιά... (2003) pdf

Κάντε λήψη του βιβλίου:

 Γιάννης Βασ. Πέππας, Τα θρανία είναι παλιά... (2003)

Καρλ Κάουτσκυ, Η καταγωγή του Χριστιανισμού (1908) pdf

 

[...] Όποιος παραδέχεται τον ιστορικό υλισμό, μπορεί ν' αντικρίσει τα περασμένα δίχως καμμιά προκατάληψη και όταν ακόμα παίρ-νει πολύ ενεργό μέρος στους σημερινούς πρακτικούς αγώνες. Η πράξη όχι μόνο δεν τον εμποδίζει να δει σωστά τα φαινόμενα των περασμένων χρόνων,μα ακριβώς μπορεί να τον κάνει ικανό να βλέπει καλύτερα πολλά απ' αυτά.

Έτσι κι εγώ άρχισα να περιγράφω τις ρίζες του πρώτου χριστιανι-σμού με το σκοπό όχι να τον εξυμνήσω ή να τον καυτηριάσω,πα-ρά μόνο να τον καταλάβω. Ήξερα ότι οποιαδήποτε συμπεράσμα-τα κι αν έβγαζα, η υπόθεση που γι' αυτήν αγωνίζουμαι, δεν είχε να πάθει τίποτα. Όπως κι αν μου φαινόνταν οι προλετάριοι στην επο-χή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, όποιοι κι αν ήταν οι αγώνες τους και τ' αποτελέσματά τους, ήταν εντελώς διαφορετικοί από το νεώτερο προλεταριάτο, που αγωνίζεται μέσα σε μια ολότελα διαφορετική κατάσταση και ενεργεί με όλως διόλου διαφορετικά μέσα.Όσο μεγάλες πράξεις και κατορθώματα,όσες αθλιότητες και ήττες κι αν σημειώσανε οι προ-λετάριοι εκείνοι, αυτές τίποτα δεν μπορούσαν να αποδείξουν για την ουσία και τις μελλο-ντικές τύχες του νεώτερου προλεταριάτου, ούτε υπέρ ούτε κατά. [...]

Αν θέλω να ξέρω καλά την κοινωνική τοποθέτηση, τα καθήκοντα και τη μελλοντική τύχη της τάξης όπου ανήκω ή έχω προσχωρήσει, πρέπει να γνωρίσω καλά το σημερινό κοινω-νικό οργανισμό, πρέπει να τον καταλάβω απ' όλες τις μεριές του, κι αυτό δεν μπορεί να γίνει αν δεν τον έχω παρακολουθήσει στην εξέλιξή του.

Κανένας σε μια τάξη δεν μπορεί να ΄ναι αγωνιστής της με βαθειά επίγνωση και με μεγά-λη προοπτική, αν δε νοιώσει την ιστορική πορεία της ιστορικής εξέλιξης. Χωρίς αυτό ε-ξαρτιέται από τις εντυπώσεις της στιγμής και εκείνες που του δίνει το άμεσο περιβάλλον [...]

Για ν' αποχτήσει το προλεταριάτο κοινωνική επίγνωση, συνείδηση της ίδιας του της θέ-σης και πολιτική ωριμότητα, είναι απαραίτητο να μελετήσει την ιστορική εξέλιξη με την ιστορικοϋλιστική αντίληψη. Έτσι η έρευνα για τις περασμένες εποχές δεν είναι καθόλου μια αρχαιολογική ερασιτεχνία,αλλά γίνεται ένα γερό όπλο στους σημερινούς αγώνες για να κατακτήσουμε πιο γρήγορα ένα καλύτερο μέλλον.

(Βερολίνο, Σεπτέμβρης 1908, Κ. Κάουτσκυ, από τον πρόλογο της έκδοσης)

Κάντε λήψη του βιβλίου πατώντας εδώ

Η σαθρότητα του εκπαιδευτικού συστήματος

Η σαθρότητα του εκπαιδευτικού συστήματος

Α

ς δούμε τα κύρια σημεία απ΄ την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των φετινών εισαγωγι-κών εξετάσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (δημοσιοποιήθηκαν στις 31-8-2020):

• εισήχθη το 88% των υποψηφίων (!)

• η κατρακύλα των (λέμε τώρα) βάσεων υπήρξε μεγαλύτερη  από ποτέ και σε πολλές περιπτώσεις θεαματικά δραματική. Μαθητές που η μέση  επίδοσή τους ήταν πολύ κάτω από Δέκα (10) εισήλθαν σωρηδόν και θριαμβευτικά στα αναρίθμητα ανά την χώρα πανε-πιστημιακά (λέμε τώρα) τμήματα. Μάλιστα,στο Δασοπονίας Καρπενησίου εισήλθε φωστήρας και φέρελπις επιστήμων με μέση βαθμολογία 0,6, δηλαδή ούτε καν Μονάδα (01). (!!)

Τι σημαίνουν τα παραπάνω:

1. Πρώτα-πρώτα,ότι όλοι περνάνε/εισάγονται. Ακόμα και αδιάφοροι ή συμμετέχοντες καθαρά για πλάκα. Αυτό το 12% που καταφέρνει (πρόκειται για επίτευγμα,πράγματι) να μην ανακατευτεί τελικά στο πανηγύρι έχει κάνει αστοχίες στη συμπλήρωση του μηχανογραφικού.  Αυτό,γιατί υπήρξαν τμήματα που δεν καλύφθηκε η οργανική πληρότητά τους. Αν οι υποψήφιοι κατέθεταν τις επιλογές τους με πιο φροντισμένο και συνετό τρόπο και με πληροφόρηση για την δυναμική και την ζήτηση που έχει το κάθε ανά την Ελλάδα τμήμα,τότε,ναι,θα είχαμε την φανταστική επίδοση ολικής εισαγωγής πάντων των υποψηφίων στα Α.Ε.Ι. (!) [Ποτέ δεν είναι αργά,βέβαια…]

Δηλαδή,δεν θα έπρεπε να μιλάμε για Εισαγωγικές Εξετάσεις,αλλά για Κατατακτήριες Εξετάσεις (ή μήπως για φαινομενικές;). Κάπως έτσι…

Το αδιέξοδο και θλιβερό του πράγματος βεβαιώνεται κι από τούτα τα στοιχεία,παρμένα απ΄ την απέναντι όχθη:

• το 25%,περίπου,των φοιτητών,σύμφωνα με ανακοινώσεις του ΥΠ.Ε.Π.Θ.,εγκαταλείπουν τις σπου-δές τους.Αυτό,βέβαια,προκύπτει ως απόλυτα φυσικό και λογικό.Όταν εισάγεσαι στο Πολυτεχνείο με 12 και σε τμήματα της Φιλοσοφικής με 08 είναι νομοτελειακά προκαθορισμένο πως μόνο με κάποιου είδους θαύμα θα μπορέσεις ν΄ ανταποκριθείς στο επίπεδο σπουδών και ν΄ αποφοιτήσεις.

Εδώ,να σημειώσω ότι,όπως γραφόταν σε μελέτες δημοσιευμένες στο περιοδικό της Ο.Λ.Μ.Ε. Λόγος και Πράξη (μεταφέρω τα στοιχεία από μνήμης^. δεν γνωρίζω αν εκδίδεται ακόμα το περιοδικό), ανάλογο ποσοστό (25%) μαθητών της β΄βάθμιας εγκατέλειπε το σχολείο την δεκαετία του 1990, ακόμα και στην Αττική,και σε συνοικίες της Αθήνας! Επρόκειτο,δηλαδή,για φαινόμενο γενικευμένο κι όχι γεωγραφικά και κοινωνικά περιορισμένο (όπου θα μπορούσε να αναλυθεί,ενδεχομένως,με ταξικά κριτήρια).

• Το 2020 ο αριθμός των λιμναζόντων φοιτητών στην Ελλάδα εκτινάχθηκε στο αστρονομικό ύψος/μέγεθος των 250.000! Ως λιμνάζοντες χαρακτηρίζονται οι φοιτητές που έχουν (υπερ)συμπληρώσει τα έτη σπουδών της Σχολής τους χωρίς να έχουν πάρει  πτυχίο.Προηγουμένως εκαλούντο αιώνιοι φοιτητές. Φαίνεται,τελικά,επιλέχθηκε να τους προσδιορίσει επισήμως ένας όρος σχετικός με στα-σιμότητα,με βάλτωμα…

Εξελίσσεται,αναμφίβολα,ένα  ογκούμενο ακτινωτό κι αγκαθωτό εκπαιδευτικό και κοινωνικό πρό-βλημα.Αν λάβουμε υπ΄ όψιν δε,ότι οι πτυχιούχοι (και μεταπτυχιακοί) φλερτάρουν με την ανεργία και εσχάτως οδηγούνται ή εξαναγκάζονται σε μετανάστευση (από δική τους αντιπατριωτική επιλο-γή ή την ανικανότητα και τον κοντόθωρο παραγωγικό σχεδιασμό του ελληνικού πολιτικού συστή-ματος),τότε θα μπορούσαμε να μιλήσουμε και για σύνθετο εθνικό ζήτημα.

Οι Έλληνες πολίτες,ο καθένας από μας δηλαδή,φαίνεται να μην έχουν αντιληφθεί την οξύτητα της  κατάστασης.Όλες σχεδόν οι οικογένειες στέλνουν τα παιδιά  τους σε φροντιστήρια με παθιασμένη προσδοκία και φιλοδοξία να μπουν στο πανεπιστήμιο.Ακόμα και  στον δύσκολο καιρό της οικονομι-κής  κρίσης η λεγόμενη παρα-παιδεία δεν μετατοπίστηκε απ΄ το ανθηρό και προσοδοφόρο ύψωμά της,έστω κι  αν οι  απαιτήσεις/τιμές της μειώθηκαν.Η ελληνική κοινωνία παραμένει απελπιστικά  καθηλωμένη σε στερεότυπα και οραματισμούς ανέλιξης των δεκαετιών του 1950 και 1960,όπου οι σπουδές και η διά αυτών εργασιακή αναβίβαση και βελτίωση θέσης στην κοινωνική διαστρωμάτω-ση αποτελούσε μονόδρομο.Ο φρέσκος αέρας δεν πολυκυκλοφορεί,φαίνεται,στα σύγχρονα ελληνικά δώματα.Οι  νέες γενιές δε,μοιάζουν τόσο γοητευμένες και μαγεμένες με το παλιό ώστε τα πράγμα-τα γενικώς να φαντάζουν από αμετακίνητα έως εναλλασσόμενα,όχι εξελισσόμενα προς το καλύ-τερο πάντως.

Σε όλο αυτό το στενάχωρο πλέγμα η κοινότητα των εκπαιδευτικών,που θα μπορούσε ως δυναμική συνιστώσα του θέματος να διαδραματίσει ουσιώδη ρόλο στην ομαλοποίησή του,απουσιάζει εκκω-φαντικά.Ο κλάδος αυτός έχει από καιρό ησύχως δημοσιοϋπαλληλοποιηθεί,αυτοπεριοριζόμενος σε έναν άχαρο κι άψυχο ρόλο αδιαμαρτύρητου διεκπεραιωτή.

Έτσι,ο μόνος που απομένει παράγοντας για να δώσει ή να χαράξει κάποιες διεξόδους στο όλο τέλ-μα,καθοριστικός και καίριος εκ των πραγμάτων,είναι το επίσημο Κράτος ή,για να το πούμε καλύ-τερα,το ανακυκλούμενο πολιτικό προσωπικό που εναλλάσσεται στην νομοθέτηση και την δημόσια διοίκηση.Καταλήγουμε,δηλαδή,στην κωμικοτραγική διαπίστωση αναμονής επίλυσης ενός κεντρι-κού λαϊκού προβλήματος από …τον δημιουργό του!

Το ίδιο το Ελληνικό Κράτος μας (δηλαδή η αναθεωρητική ιδεολογία που διακρίνει τους εκφραστές του) είναι αυτό που απ΄ την Μεταπολίτευση και δώθε ευθύνεται για την περίπλεξη (αποδιοργάνω-ση;) του εκπαιδευτικού συστήματος και στο κατάντημά του σε μια παραφυάδα άγνωστης εξέλι-ξης.Αυτό υποβίβασε (ως απλοποίηση,τάχα) το Πρόγραμμα Σπουδών στα Λύκεια.Αυτό,σε συνεχές ξέσπασμα λαϊκισμού,γέμισε την επικράτεια Πανεπιστημιακά τμήματα αναντίστοιχα με την πραγ-ματική οικονομική ζωή κι ανάγκη του τόπου.Αυτό,τέλος,στέκεται ανήξερο απέναντι στα αποτελέ-σματα των Πανελλαδικών,βλέπει τα Α.Ε.Ι. να γεμίζουν με μετριότητες και κρίσιμο ποσοστό της δη-μιουργικής νεολαίας μας να ξενιτεύεται κι αναρωτιέται αναστενάζοντας: τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;

Γιάννης Βασ. Πέππας, Φιλόλογος - Συγγραφέας

Σε τι χρειάζονται τα συναισθήματα;

Σε τι χρειάζονται τα συναισθήματα;

Όλα τα συναισθήματα είναι, ουσιαστικά, προτροπές για δράση, στιγμιαία σχέδια για την αντιμετώπιση της ζωής που η εξέλιξη έχει σταλάξει μέσα μας. Η ίδια η ρίζα της λέξης «συναίσθημα» (emotion, όπως αντίστοιχα στα λατινικά είναι το ρήμα motere κινώ) υπονοεί ότι η ενυπάρχει τάση για κίνηση, για δράση. Το ότι τα συναισθήματα οδηγούν σε πράξεις γίνεται σαφές αν παρατηρήσουμε τα παιδιά ή τα ζώα. Μονάχα στους «πολιτισμένους» ενήλικες, απ’ όλο το ζωικό βασίλειο, μπορεί να συναντήσουμε αυτή τη χτυπητή «ανωμαλία», να δούμε δηλαδή συναισθήματα (θεμελιώδεις παραινέσεις για δράση) αποκομμένα από τη φυσιολογική τους αντίδραση.

Στο συναισθηματικό μας ρεπερτόριο κάθε συναίσθημα παίζει ένα μοναδικό ρόλο, όπως αποκαλύπτεται από τη διακεκριμένη βιολογική τους σύσταση. Με νέες μεθόδους διείσδυσης στο σώμα και στον εγκέφαλο, οι ερευνητές ανακαλύπτουν περισσότερες ψυχολογικές λεπτομέρειες σχετικά με το πώς κάθε συναίσθημα προετοιμάζει το σώμα για ένα εντελώς διαφορετικό είδος αντίδρασης.

• Με το θυμό το αίμα κυλάει προς τα χέρια και μας διευκολύνει να πιάσουμε ένα όπλο ή να επιτεθούμε σε κάποιον εχθρό. Οι παλμοί της καρδιάς αυξάνονται και μια έκρηξη ορμονών (όπως η αδρεναλίνη) προκαλεί μια ενέργεια τόσο έντονη που να οδηγεί σε κάποια ενεργό δραστηριότητα.

• Με το φόβο το αίμα οδεύει προς τους μεγάλους σκελετικούς μύες, για παράδειγμα στα πόδια, κάνοντας πιο εύκολο το τρέξιμο. ως εκ τούτου, το πρόσωπο «πανιάζει», καθώς το αίμα στραγγίζει απ’ αυτό (έτσι δημιουργείται η αίσθηση ότι «παγώνει το αίμα».) Ταυτόχρονα το σώμα ψύχεται, έστω και στιγμιαία, αφήνοντας πιθανώς στο άτομο το χρόνο να εκτιμήσει κατά πόσο η φυγή θα ήταν η ενδεδειγμένη αντίδραση. Τα κυκλώματα στα συγκινησιακά κέντρα του εγκεφάλου προκαλούν μια έκκριση ορμονών που θέτουν το σώμα σε γενική επιφυλακή, κάνοντας το ευερέθιστο και έτοιμο για δράση, ενώ η προσοχή συγκεντρώνεται στην άμεση απειλή, για να εκτιμηθεί καλύτερα η προτιμητέα αντίδραση.

• Μια από τις βασικές βιολογικές μεταβολές στην ευτυχία είναι η αυξημένη δραστηριότητα σε κάποιο εγκεφαλικό κέντρο που αναχαιτίζει τα αρνητικά συναισθήματα, αυξάνοντας τη διαθέσιμη ενεργητικότητα, και που κατευνάζει αυτά που προκαλούν ανήσυχες σκέψεις. Ωστόσο δεν υπάρχει ιδιαίτερη μεταβολή στη βιοσωματική κατάσταση του ανθρώπου, εκτός από μια γενική ηρεμία, η οποία κάνει το σώμα να συνέρχεται γοργά από τη βιολογική αναστάτωση των ανησυχητικών συγκινήσεων. Αυτή η κατάσταση προσφέρει στο σώμα τις προϋποθέσεις για να ξεκουραστεί γενικά, αλλά και να οπλιστεί με την ετοιμότητα και τον ενθουσιασμό για οποιαδήποτε δραστηριότητα καθώς και να πολεμήσει για την επίτευξη μιας μεγάλης ποικιλίας στόχων.

• Η αγάπη, τα τρυφερά συναισθήματα και η σεξουαλική ικανοποίηση συνεπάγονται τη διέγερση του παρασυμπαθητικού, του βιοσωματικού αντίποδα της δραστηριοποίησης που υποκινείται από το φόβο και το θυμό και είναι γνωστή ως αντίδραση «μάχης ή φυγής». Το παρασυμπαθητικό πρότυπο, που αποκαλείται «αντίδραση της χαλάρωσης», είναι ένα σύνολο σωματικών αντιδράσεων που προκαλεί μια γενική κατάσταση ηρεμίας και ικανοποίησης, διευκολύνοντας τη συνεργασία.

• Το ανασήκωμα των φρυδιών από έκπληξη επιτρέπει να αποκτήσουμε μια ευρύτερη οπτική ακτίνα και αφήνει να πέσει περισσότερο φως πάνω στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού. Αυτό συμβάλλει στην ευρύτερη πληροφόρηση γύρω από το αναπάντεχο γεγονός, διευκολύνοντας μας να συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει και να αποφασίσουμε το πιο ενδεδειγμένο σχέδιο δράσης.

• Σ’ όλο τον κόσμο μια έκφραση αηδίας φαίνεται ίδια και μεταδίδει το ίδιο ακριβώς μήνυμα. κάτι επιτίθεται στη γεύση ή στην όσφρηση μας, κυριολεκτικά ή και μεταφορικά. Η έκφραση του προσώπου που υποδηλώνει αηδία —το πάνω χείλος στραβώνει προς τα πλάγια και η μύτη ρυτιδιάζει ελαφρά— υπαινίσσεται μια αρχέγονη απόπειρα, όπως παρατήρησε ο Δαρβίνος, να κλείσουμε τα ρουθούνια αποφεύγοντας μια ενοχλητική οσμή, ή να φτύσουμε ένα δηλητηριώδες φαγητό.

• Μια βασική λειτουργία της λύπης είναι ότι μας βοηθάει να προσαρμοζόμαστε σε μια σημαντική απώλεια, όπως το θάνατο κάποιου πολύ κοντινού μας προσώπου, ή σε μια άλλη μεγάλη απογοήτευση. Η λύπη προκαλεί ελάττωση της ενέργειας και του ενθουσιασμού μας για τις δραστηριότητες της ζωής, ιδιαίτερα για διασκέδαση και απολαύσεις, και όσο βαθαίνει και πλησιάζει την κατάθλιψη, Σε τι χρειάζονται τα συναισθήματα? επιβραδύνει τη διαδικασία του μεταβολισμού του σώματος. Αυτή η εσωστρεφής απομόνωση μας δίνει την ευκαιρία να θρηνήσουμε μιαν απώλεια ή μια χαμένη ελπίδα, να συλλάβουμε τις συνέπειες της στη ζωή μας και, καθώς επανέρχεται η ενεργητικότητα μας, να σχεδιάσουμε ένα νέο ξεκίνημα. Αυτή η απώλεια ενέργειας πιθανότατα κράτησε τους θλιμμένους —και κατά συνέπεια ευάλωτους — προγόνους μας κοντά στις σπηλιές τους, όπου σίγουρα ήταν πιο ασφαλείς. Αυτές οι βιολογικές τάσεις για δράση διαμορφώνονται περαιτέρω από την εμπειρία μας στη ζωή και την κουλτούρα μας. Για παράδειγμα, σε όλο τον κόσμο η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου προξενεί λύπη και πόνο. Ο τρόπος όμως που εξωτερικεύουμε τη θλίψη μας και εκδηλώνουμε τα συναισθήματα μας -ή το πώς τα κρύβουμε από τους άλλους για να τα βιώσουμε μόνοι— διαμορφώνεται από την παιδεία, όπως συμβαίνει με τα άτομα που εμπίπτουν στην κατηγορία των «αγαπημένων προσώπων», για τα οποία πενθούμε.

Η παρατεταμένη περίοδος της εξέλιξης, κατά τη διάρκεια της οποίας σφυρηλατήθηκαν αυτές οι συναισθηματικές αντιδράσεις, υπήρξε σίγουρα μια πραγματικότητα πιο σκληρή από οποιαδήποτε έζησε ποτέ η φυλή των ανθρώπων από την αυγή της καταγεγραμμένης ιστορίας. Υπήρξε μια εποχή όπου πολύ λίγα νήπια αξιώνονταν να φθάσουν στην παιδική ηλικία και πολύ λίγοι ενήλικες ξεπερνούσαν τα τριάντα τους χρόνια. Ήταν η εποχή που οι εισβολείς μπορούσαν να επιτεθούν κάθε στιγμή, τότε που τα καπρίτσια της ξηρασίας ή της πλημμύρας σήμαιναν άμεσα λιμό ή επιβίωση. Αλλά, με την εμφάνιση της γεωργίας και τη δημιουργία των πρώτων ανθρώπινων κοινωνιών, οι πιθανότητες υπέρ της επιβίωσης άρχισαν να αυξάνονται σημαντικά. Κατά τα τελευταία δέκα χιλιάδες χρόνια, όσο προόδευε το ανθρώπινο γένος, τόσο οι άγριες πιέσεις που εξασκούνταν πάνω στον πληθυσμό χαλάρωναν σταθερά. Αυτές οι ίδιες πιέσεις είχαν κάνει τις συναισθηματικές αντιδράσεις μας τόσο ανεκτίμητες για την επιβίωση μας. Όσο αυτές εξασθενούσαν, τόσο εξασθενούσε και η αποτελεσματικότητα του συναισθηματικού μας ρεπερτορίου. Ενώ στα πολύ πολύ παλιά χρόνια, ο θυμός που προκαλούσε μια έντονη αντίδραση συχνά άφηνε και ευκαιρίες ή περιθώρια επιβίωσης, σήμερα ο θυμός μαζί μ’ ένα αυτόματο όπλο στα χέρια ενός δεκατριάχρονου φέρνει πολύ συχνά την καταστροφή.

Πηγή: Daniel Goleman, Η συναισθηματική νοημοσύνη – Γιατί το “E Q” είναι πιο σημαντικό από το “I Q”

P.Z. Prounton, Ιδιοκτησία και Επανάσταση pdf

P.Z. Prounton, Ιδιοκτησία και Επανάσταση

Η Γαλλική Επανάσταση (1789) και περισσότερο,θα έλεγα,η ατμομηχανή (1820), που εγκαινίασε την βιομηχανική διάσταση στην οικονομία,ενταφίασαν το σύ-μπλεγμα οργάνωσης και δράσεων στη φεουδαλική Δυτική Ευρώπη.Ο νέος ανα-πάντεχος κόσμος χαρακτηρίζεται από αμηχανία κι από πρόδηλη ατζαμοσύνη. Θέλει να πάει σε κάτι καινούργιο κι αμόλυντο,για να το πούμε σχηματικά,αλλά δεν ξέρει ποιο είν΄ αυτό ούτε πώς είναι.

Απ΄το 1830-40 αναπτύσσεται ένας πλούσιος θεωρητικός προβληματισμός,άλλοτε με οργή κι άλλοτε πιο μετρημένα,που προσπαθεί να χαράξει τους δρόμους του καινούργιου.Οι έννοιες της Οικονομίας,του Κράτους,του Θεού,της Δικαιοσύνης και της Ηθικής επανεξετάζονται και εν πολλοίς αναθεωρούνται.

Μέσα στον πυρετό αυτών των αναζητήσεων (από μορφωμένους ευγενείς α-στούς) ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι υποστηριχτές του Αναρχισμού,δηλαδή μιας κοινωνίας αποδεσμευμένης από κάθε εκμετάλλευση και βία.Ο Αναρχισμός διαχωρίζει τη θέση του τόσο απ΄ την εμποροκρατία (τον φιλελευθερισμό που θα λέγαμε σήμερα) όσο και τον κομμουνισμό,που τον θεωρεί κρατικίστικη εκδοχή.

Στα κείμενα των τότε αναρχικών διανοητών (όπως του Προυντόν που παρουσιάζουμε εδώ) ο σημερινός ανα-γνώστης/πολίτης θα διαπιστώσει έναν αγνό εφηβικό ρομαντισμό και μια ουτοπική πολιτική φιλοσοφία που έχει να κάνει με ακέραιους τέλειους άγγελους κι όχι με φθαρτούς παθιασμένους ανθρώπους κυριαρχούμενους από ένστικτα και ορμές.

Σε κάθε περίπτωση,η πολιτική μας συγκρότηση,αλλά και η αισθητική οπτική μας,θα ωφεληθεί απ΄την γνωρι-μία/μελέτη αυτού του ιδιαίτερου,και τόσου ευγενούς,ειρηνικού απελευθερωτικού στοχασμού.

Κάντε λήψη – Διαβάστε:

P.Z. Prounton, Ιδιοκτησία και Επανάσταση

Γιάννης Βασ. Πέππας

Όμορφα παλιά αυτοκίνητα! pdf

Δείτε παλιά μοντέλα αυτοκινήτων που ήταν σαφώς απλοϊκά σε σχέση με τους σημερινούς εξελιγμένους τύπους,αλλά διέθεταν και χαρακτηρίζονταν από μια εξωτερική φόρμα επιβλητικής ομορφιάς κι ενός τόσο καλαίσθητου γούστου που αντανακλά τους γήινους τόνους των τότε εποχών.

Μπορείτε να κατεβάσετε την ενότητα σε pdf πατώντας εδώ 

ή να την απολαύσετε σε βίντεο πατώντας εδώ. 

Δείτε ακόμα: 

Τα αυτοκίνητα ορόσημα όλων των εποχών

Τι αλλάζει στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο

Απαλλάσσεται από τη χρέωση Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) το σύνολο των καταναλώσεων των δικαιούχων του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου (ΚΟΤ) και του Τιμολογίου Πολυτέκνων, μέχρι τα όρια τετραμηνιαίας κατανάλωσης που ισχύουν για κάθε κατηγορία δικαιούχων, σύμφωνα με διάταξη που ενσωματώθηκε στο νομοσχέδιο για τις τροποποιήσεις διατάξεων της δασικής νομοθεσίας.

Στην τιμολόγηση του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου θα συμπεριλαμβάνεται και η νυχτερινή κατανάλωση, εφόσον η συνολική (ημερήσια και νυχτερινή) δεν υπερβαίνει το μέγιστο όριο KWh που έχει οριστεί για κάθε κατηγορία.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), μέχρι σήμερα η απαλλαγή από τις χρεώσεις ΥΚΩ μόνο για τις καταναλώσεις ημέρας είχε ως αποτέλεσμα να μην επωφελούνται οι δικαιούχοι του KOT, που διέθεταν και μετρητή νυχτερινής κατανάλωσης, από τις προβλεπόμενες εκπτώσεις στο σύνολο της κατανάλωσής τους.

Η νέα διάταξη εφαρμόζει ενιαία προσέγγιση ως προς τη μη επιβάρυνση με χρεώσεις ΥΚΩ, ανεξάρτητα από το χρόνο (ημέρα ή νύχτα) που πραγματοποιούνται οι καταναλώσεις. Για την εφαρμογή των νέων ρυθμίσεων θα εκδοθεί Υπουργική Απόφαση που θα τροποποιεί προγενέστερη ΥΑ του 2010. Η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία του ΥΠΕΝ αποτελεί το πρώτο βήμα μιας ευρύτερης βελτίωσης του ρυθμιστικού πλαισίου για το ΚΟΤ. Έτσι, θα ακολουθήσουν, με την τροποποίηση της Υπουργικής Απόφασης:

–Συμπερίληψη και της νυχτερινής κατανάλωσης στην τιμολόγηση του ΚΟΤ, εφόσον η συνολική κατανάλωση (ημερήσια και νυχτερινή) δεν υπερβαίνει τις μέγιστες kWh που έχουν οριστεί για κάθε κατηγορία δικαιούχου.

–Κατάργηση της απένταξης από το KOT σε περιπτώσεις υπέρβασης της μέγιστης κατανάλωσης. Με το νέο πλαίσιο, στις περιπτώσεις αυτές, οι ευπαθείς ομάδες δεν θα απεντάσσονται, αλλά θα τιμολογούνται με τις ανταγωνιστικές χρεώσεις των προμηθευτών ηλεκτρικής ενέργειας μόνο για την υπερβάλλουσα κατανάλωση.

–Σε περίπτωση υπέρβασης των ορίων τετραμηνιαίας κατανάλωσης των δικαιούχων και εφόσον ο δικαιούχος τιμολογείται και με νυχτερινό τιμολόγιο, χρέωση της υπερβάλλουσας ενέργειας με βάση το νυχτερινό τιμολόγιο (για τη νυχτερινή κατανάλωση) και εφαρμογή των ανταγωνιστικών χρεώσεων ημέρας μόνο για την υπερβάλλουσα ενέργεια που απομένει.

Το Κοινωνικό Τιμολόγιο παρέχεται από όλους τους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας. Συνεπώς, όλοι οι δικαιούχοι καταναλωτές μπορούν να υποβάλουν αίτηση για υπαγωγή στο ΚΟΤ μέσω της ιστοσελίδας του ΔΕΔΔΗΕ, ανεξάρτητα του προμηθευτή που έχουν επιλέξει. Σήμερα οι δικαιούχοι του ΚΟΤ αντιστοιχούν σε 645.262 μετρητές.